ANITA O’DAY

Yayın tarihi: 13.01.2007

ANITA O’DAY

    

Big Band döneminin en ünlü vokalistlerinden Anita O’Day geçtiğimiz Kasım ayında 87 yaşında yaşama veda etti. Hareketli jazz standardlarındaki  kendinden emin ve sakin yorumlarıyla ünlenen O’Day ilerlemiş yaşına rağmen New York’un Iridium gibi ünlü jazz kulüplerinde her sene sahne almayı sürdürmekteydi.

 

 

Jazz eleştirmeni Will Friedwald’a göre Anita O’Day, jazz vokalinde Ella Fitzgerald, Billie Holiday ve Sarah Vaughan isimleri ile  anılan en üst seviyeye dahil olmayı başarmış yegane beyaz kadındır.

Chicago’da Anita Belle Colton olarak doğan sanatçı show dünyasına dans maratonlarına katılarak girdi. Hemen o yıllarda kulağa çekici gelmediğini düşündüğü soyadını O’Day olarak değiştirdi. 40’lı yıllarda en iyi big band vokalistlerinden biri olarak ünlendi. İlk büyük çıkışını ise Gene Krupa Orkestrasında, trompetçi Roy Eldridge ile düet olarak seslendirdiği  “Let Me Off Uptown” adlı parçayla yaptı. Bu parça, iyi bir melodisi olması dışında o dönemde biri siyah biri beyaz iki sanatçının birlikte ön plana çıktığı ilk cesur müzikal girişimlerden biriydi de aynı zamanda. Krupa’dan sonra O’Day, Woody Herman ve Stan Kenton orkestraları ile de çalıştı. “And Her Tears Flowed Like Wine” adlı parça, O’Day’in yorumu ile Kenton orkestrasının hitleri arasına girdi.

Anita O’Day’in alkolizm ve uyuşturucu bağımlılığı içinde geçen sadakatsiz sevgililer, başarısız evlilikler ve birkaç kürtajın da bulunduğu oldukça fırtınalı bir özel hayatı oldu. Davulculara karşı ise bir zaafı vardı. İlk kocası Don Carter ve en yakın çalışma arkadaşı John Poole davulcuydular. O’Day 1947 yılında ikinci kocası Carl Hoff ile marijuana bulundurmak suçundan gözaltına alındı. 1952 yılında aynı suçtan dolayı hapis yattı. 1960’lı yılların sonunda yüksek dozda aldığı eroin sonucunda ölümü teğet geçti ve bunun sonrasında uyuşturucu tedavisi görmeye karar verdi.

O’Day kötü şöhretinin başarısına katkıda bulunduğunu ve müziğin bu duruma tezat oluşturmadığını iddia ederdi. 1950 yılında  Verve plak şirketi adına yayınladığı “Honeysuckle Rose” ve “Sweet Georgia Brown” kayıtları ile jazz vokaline kendi tarzını altın harflerle yazdırdı. Bert Stern’in 1958 Newport Jazz Festivalini görüntülediği “Jazz on a Summer’s Day” belgeselindeki “Sweet Georgia Brown” ve son sürat yorumladığı “Tea for Two” ile hem sesi hem de görüntüsü ile jazz tarihindeki yerini belgelemiş oldu.

Anita O’Day kendini bir şarkıcı olarak değil bir şarkı stilisti olarak tanımlamayı severdi. Kendi geliştirdiği tekniğiyle ve en çılgın ortamlarda bile kendi yorumunu muhafaza edebilmesiyle ise iftihar ederdi. “High Times Hard Times” adlı otobiyografisinde bu durumu şöyle izah etmişti: “Seçme şansım olduğunda hep aksiyonun içinde bulunmayı tercih ettim.”

 

 

45-SAYI_01- Jazz Ocak 2007 » Konu Başlıkları

© 2019 Tüm hakları saklıdır.
Matbaacılar Sitesi No:115 Bağcılar, İstanbul
iletişim
Boyut Pedia Kategoriler