Şu jazz dedikleri_47.sayı

Yayın tarihi: 26.12.2008
Şu jazz dedikleri

Şu jazz dedikleri...

 

Genç Koleksiyoncu: GERRY MULLIGAN – 2

 

6 Nisan 1927’de, New York’un Queens bölgesinde doğan ünlü bariton saksofoncu, besteci ve aranjör Gerald Joseph (Gerry) Mulligan’ın geçen sayımızda gözden geçirmeye başladığımız müzik yaşamını kaldığımız yerden sürdürüyoruz... 1958 yılında, daha sonra “Jazz on a Summer’s Day” adlı filmle görsel kayıtları da tarihe geçecek olan Newport Jazz Festivali’nde, Duke Ellington Orkestrası’nın önünde bariton saksofoncuların piri Harry Carney’le birlikte sahne alan Gerry Mulligan, ertesi yıl ikinci eşinden boşandı. Dönemin ünlü artistlerinden Judy Holliday’le girdiği ilişki sayesinde, hem psikolojik sorunlarını yendi, hem de Hollywood için film müzikleri bestelemeye başladı (ve 1958’de grubuyla görüldüğü “I Want to Live”den sonra, 1960 yılında 3 filmde birden aktörlük yaptı: müziğine de katkıda bulunduğu ve bir rahibi canlandırdığı “The Subterraneans”; Holliday’in başrolünü oynadığı “Bells Are Ringing” ve “Rat Race”). 1959’da, Ben Webster ve Johnny Hodges gibi iki usta müzisyenle, ve şarkıcı Jimmy Witherspoon’la başarılı plak kayıtları yapan sanatçı, 1960 yılının Mart ayında “Concert Jazz Band” adını verdiği 13 kişilik ünlü orkestrasını kurdu. 6 bakır saz, 5 saksofon içeren bu toplulukla Village Vanguard’da sahne aldı ve yıl sonuna doğru Avrupa turnesine çıktı. Kendi deyimiyle, “volümden çok, bir oda müziği topluluğunun kıvraklık ve çevikliğini hedeflediği” bu grupta, bariton saksofonun yanısıra, bazen piyano ve klarnet de çalan Mulligan’ın yeni beste ve düzenlemeleri, hem müzikseverlerin, hem de eleştirmenlerin beğenisini kazandı. 1964 yılına kadar, Bob Brookmeyer, Zoot Sims, Clark Terry ve Mel Lewis gibi değerli müzisyenleri de içeren bu orkestrasını konserler ve plak kayıtları aracılığıyla ayakta tutmayı beceren Mulligan, daha sonra, trompet ve flügelhornda Art Farmer, pistonlu trombonda Bob Brookmeyer ve gitarda Joe Pass’i de içeren bir altılı kurdu. Judy Holliday’in ölümünün ardından, 1965 yılında aktris Sandy Dennis’le evlenen ve Jazz dünyasının içine düştüğü belirsizlik yüzünden bir müddet için stüdyo müzisyeni ve bağımsız aranjör olarak çalışan Mulligan, 1968’de Dave Brubeck Dörtlüsü’ne konuk müzisyen olarak katılıp Avrupa, Japonya, Avustralya turnelerine çıktı. Bu birliktelik büyük bir ticari başarı kazanınca Brubeck’le ortak çalışmalarını bir kaç yıl daha sürdürdüler. Artık saçını uzatıp sakal bırakmış olan bariton saksofoncunun, yedi yıllık suskunluk döneminin ardından, kendi adı altında kaydettiği ilk albüm olan ve onun besteci, aranjör ve solist olarak bir big band’le Jazz dünyasına geri dönüşünü müjdeleyen “Age of Steam” 1972 yazında piyasaya sürüldüğünde büyük ilgi uyandırdı ve Mulligan ilk kez Grammy ödülüne aday gösterildi. 70’li yıllarda soprano saksofon da çalmaya başlayan ve bu dönemde Astor Piazzola’dan Charles Mingus’a kadar, sıradışı müzisyenlerle konserlere çıkan Mulligan, 1974 sonbaharında, Milano’da Piazzola ile kayıt yaptığı sırada, bir sonraki eşi olacak Kontes Franca Rota Borghini Baldovinetti’yle tanıştı. 24 Kasım 1974’te Carnegie Hall’da verilen ve kayıtları plak olarak yayınlanan bir konserde, yıllar sonra Chet Baker’la bir kez daha aynı sahneyi paylaştı. 1978’de 14 kişilik yeni “Concert Jazz Band”iyle Newport Jazz Festivali’ne katılan ve turneye çıkan sanatçı, 1980 yılında bu kadroyu genişleterek 20 kişilik bir orkestraya dönüştürdü. Bu toplulukla kaydettiği “Walk on the Water” adlı albüm, 1981’de Mulligan’a ilk Grammy ödülünü kazandırdı. 1983 yılında, GRP plak şirketinin kurucusu besteci vee aranjör Dave Gruisin’in elektrikli piyano ve synthesiser, Michael Brecker’ın tenor saksofon çaldığı “Little Big Horn”da dönemin sentetik pop caz akımına göz kırpan bariton saksofoncu, yine de standardını düşürmemeyi başardı. 80’li yıllarda Jazz çalışmalarının yanısıra, senfonik orkestraların önünde, bariton saksofon için yazılmış eserleri de seslendiren Gerry Mulligan’ın müzik yaşamının son dönemine damgasını vuran albümler arasında, 1986’da, gözde “mainstream” saksofoncusu Scott Hamilton’la kaydettiği ve Grammy ödülüne aday gösterilen “Soft Lights and Sweet Music”, 1987’de Erich Kunzel’in yönettiği Houston Senfoni Orkestrası’yla gerçekleştirdiği “Third Stream” senfonik Jazz projesi “Symphonic Dreams”, ve özellikle “Birth of the Cool” seanslarında seslendirilen parçaları 1992’de yeniden yorumladığı “Re-Birth of the Cool” sayılabilir. Kayıtlarında yer almayı kabul etmiş olan Miles Davis’in ani ölümüne karşın büyük ilgi gören bu son plağın tanıtım turnesi kapsamında, Art Farmer, Lee Konitz, Ken Peplowski ve Bill Barber gibi değerli müzisyenlerle birlikte, 1992 yazında ilk ve son kez İstanbul’a gelen Mulligan, Açıkhava Tiyatrosu’nda Jazzseverlere unutulmaz bir gece yaşattı. Koyu bir Demokrat Partili olan müzisyen, Bill Clinton’ın başkanlık yemin töreni kutlamalarında sahne aldı. Sağlık sorunları olduğunun duyulmasına (ölümünün ardından karaciğer kanseri oldugu açıklanacaktı) ve çok zayıflamasına karşın, 1995 yılının Kasım ayına kadar konser vermeyi sürdüren Gerry Mulligan, 20 Ocak 1996 günü, dizinden geçirdiği bir ameliyatın ardından enfeksiyondan kaynaklandığı belirtilen komplikasyonlar sonucu, Connecticut’ta Darien’deki evinde, 68 yaşında yaşama veda etti... 50 yıllık müzik kariyeri boyunca, yukarıda isimleri geçen müzisyenler dışında, Louis Armstrong’tan Dizzy Gillespie ve Miles Davis’e, Lester Young’tan Coleman Hawkins ve Charlie Parker’a kadar, Jazz’ın tüm büyük ustalarıyla sahne almış ve/veya plak kaydı yapmış olmasını, “Çok şanslıydım. Bu insanlarla beraber çalma imkanı bulmak ve onlar tarafından müzisyen ve dost olarak kabul edilmek, istediğim tek şeydi” diyerek alçakgönüllülükle karşılayan, “Cool” ve “West Coast” akımlarının öncülerinden, kendine özgü yumuşak tınısıyla bariton saksofonun gelmiş geçmiş en büyük ustası, Jazz repertuarına "Jeru”, “Rocker”, “Walkin' Shoes", "Line for Lyons", "Bark for Barksdale", "Bernie's Tune", “Festival Minor”, “Blight of the Fumble Bee", “Five Brothers”, “Tell Me When”, “The Red Door", “Night Lights”, "Song for Strayhorn", "Song for an Unfinished Woman", “K-4 Pacific” ve "I Never Was a Young Man" gibi unutulmaz yapıtlar kazandıran, Down Beat dergisinin geleneksel anketlerinde 29 yıl arka arkaya en iyi bariton saksofoncu seçilerek kırılması güç bir rekora imza atan, değerli müzisyen, besteci ve aranjör Gerry Mulligan’ın sayısı yüze yaklaşan özgün albümlerinden yaptığımız bir seçkiyi aşağıda bulacaksınız. Bunlar arasından belli bir dönemde ülkemize ithal edilmiş olan CD'leri birer ay-yıldızla işaretledik. Öncelikli olarak alınması gereken, en başarılı yapıtları ise birer okla vurguladık.

ÖZGÜN ALBÜMLER

Mulligan Plays Mulligan (1951)  PRESTIGE / OJC 003

Gerry Mulligan Quartet  (1952-53)  FANTASY / OJC 711

The Original Quartet With Chet Baker (1952-53)  PACIFIC JAZZ 94407  (2 CD)

The Original Tentet & Quartet  (1953)  GNP CRESCENDO 56

Konitz Meets Mulligan  (1953)  PACIFIC JAZZ 46847

Gerry Mulligan in Paris Vol.1  (1954)  VOGUE/RCA 68211

Gerry Mulligan in Paris Vol.2  (1954)  VOGUE/RCA 68212

California Concerts Vol.1  (1954)  PACIFIC JAZZ 46860

California Concerts Vol.2  (1954)  PACIFIC JAZZ 46864

The Original Sextet [Presenting the Gerry Mulligan Sextet + A Profile of Gerry Mulligan + Mainstream of Jazz]  (1955-56)  LONE HILL JAZZ 10223  (2 CD)

Gerry Mulligan Quartet at Storyville  (1956)  PACIFIC JAZZ 94472

Mullenium  (1957 / 1946-47-49)  COLUMBIA CK 65678

Gerry Mulligan - Paul Desmond Quartet (Blues in Time)  (1957)  VERVE 519850

Mulligan Meets Monk  (1957)  RIVERSIDE/OJC 301

Getz Meets Mulligan in Hi-Fi  (1957)  VERVE 849392

The Gerry Mulligan Songbook  (1957)  PACIFIC JAZZ 33575

Reunion with Chet Baker  (1957)  PACIFIC JAZZ 46857

Gerry Mulligan Quartet - Complete Studio Recordings [Gerry Mulligan Quartet + The Spring Is Sprung]  (1957, 1962)  LONE HILL JAZZ 10242

What Is There to Say?  (1958-59)  COLUMBIA 52978

Jazz Soundtracks   [The Subterraneans + I Want to Live]  (1958-59)  GAMBIT 69257

Gerry Mulligan Meets Ben Webster  (1959)  VERVE 841661

Gerry Mulligan Meets Johnny Hodges  (1959)  VERVE 065513

Gerry Mulligan and the Concert Jazz Band at the Village Vanguard  (1960)  VERVE 589488

Jeru  (1962)  COLUMBIA-SONY 77634

Gerry Mulligan ’63 – The Concert Jazz Band  (1960, 1962) VERVE 840832

Gerry Mulligan Sextet - Complete Studio Recordings [Night Lights + Butterfly with Hiccups]  (1963, 1965) LONE HILL JAZZ 10222

Age of Steam  (1971)  A&M 75021-0804

Tango Nuevo (w/ Astor Piazzolla)  (1974)  ATLANTIC 250168

Carnegie Hall Concert (w/ Chet Baker)  (1974)  CTI/COLUMBIA 40689

Lionel Hampton Presents Gerry Mulligan  (1977)  WHO IS WHO IN JAZZ 21007

Walk on the Water  (1980)  DRG 5194

Little Big Horn  (1983)  GRP GRD 9503

Gerry Mulligan Meets Scott Hamilton – Soft Lights & Sweet Music  (1986)

ONCORD JAZZ 4300

Symphonic Dreams  (1987)  AKUSTIK 18130

Lonesome Boulevard  (1989)  A&M 75021-5326

Re-Birth of the Cool  (1992)  GRP GRD 9679

Dream a Little Dream  (1994)  TELARC JAZZ 83364

Midas Touch – Live in Berlin  (1995)  CONCORD JAZZ 2169

 

ÖLÜMSÜZ STANDARTLAR

 

I CAN’T GET STARTED (WITH YOU)

 

Söz: Ira Gershwin

Müzik: Vernon Duke

 

I've flown around the world in a plane

I've settled revolutions in Spain

The North Pole I have charted,

But I can't get started with you

 

Around the golf course I'm under par

And all the movies want me to star

I've got a house, a show place,

But I can’t get no place with you

 

You're so supreme, lyrics I write of you

Scheme, just for a sight of you

Dream, both day and night of you

Baby but what good does it do?

 

In 1929 I sold short

In England I'm presented at court

But you've got me downhearted,

Cause I can't get started with you

 

LOVER MAN (WHERE CAN YOU BE?)

 

Söz ve Müzik: Jimmy Davis

& Roger 'Ram' Ramirez

 

I don't know why but I'm feeling so sad

I long to try something I never had

Never had no kissin'

Oh, what I've been missin'

Lover man, oh, where can you be?

 

The night is cold and I'm so alone

I'd give my soul just to call you my own

Got a moon above me

But no one to love me

Lover man, oh, where can you be?

 

I've heard it said

That the thrill of romance

Can be like a heavenly dream

I go to bed with a prayer

That you'll make love to me

Strange as it seems

 

Someday we'll meet

And you'll dry all my tears

Then whisper sweet

Little things in my ear

Hugging and a-kissing

Oh, what I've been missing

Lover man, oh, where can you be?


ŞU CAZ DEDİKLERİ

Her Cuma gecesi 23:00-24:00 arası, TRT Radyo 3'te.         

Önemli kadın Jazz şarkıcılarının tanıtımı,

Betty Carter (BC) ve Carmen McRae’nin (CM)

özgün albümleriyle sürüyor.

 

  6 Temmuz        BC: “Betty Carter Album” - 2 + “It’s My Turn” - 1

13 Temmuz        BC: “It’s My Turn” - 2  +  “The Audience with Betty Carter” - 1

20 Temmuz        BC: “The Audience with Betty Carter” - 2

27 Temmuz        BC: “Look What I Got”

  3 Ağustos          BC: “Droppin’ Things”

10 Ağustos         BC: “It’s Not About the Melody”

17 Ağustos         BC: “Feed the Fire” - 1

24 Ağustos         BC: “Feed the Fire” - 2

31 Ağustos         BC: “I’m Yours, You’re Mine”

  7 Eylül                BC & CM: “The Carmen McRae – Betty Carter Duets”

14 Eylül                CM: “Bethlehem Recordings” + “By Special Request”

21 Eylül                CM: “Torchy” + “Blue Moon” - 1

28 Eylül                CM: “Blue Moon” - 2 + “After Glow”

 

BİR KİTAP / BİR VİDEO

HORIZONS TOUCHED:

The Music of ECM

 

Editörler: Steve Lake

& Paul Griffiths

Granta Books

ISBN: 978-1862078802

İngiltere, 2007

448 sayfa

Kutu İçinde Bez Ciltli

68 ? / 45 £ / 90 $

 

Alman bas gitarcı ve plak yapımcısı Manfred Eicher tarafından yaratılan ECM, ya da tam açılımıyla Edition of Contemporaray Music (bazı yazarlar, ECM için “Eicher’s Collection of Music” ya da “Eicher’s Collected Memories”i daha uygun görürler!) albümleri, 1970’li yıllardan itibaren, ön yüzünde çarpıcı fotoğrafların yer aldığı, arkasında ise, alışılagelmişin aksine, içerdiği müzik hakkında hiçbir açıklayacı yazı bulunmayan plak kapakları, özenli kayıtları ve kaliteli baskılarıyla dikkat çekmiştir. Kendine özgü “sound”u ve estetik kimliğiyle kısa sürede audiophile’lerin vazgeçemediği markalardan birine dönüşen ECM için kayıt yapan ve bu şirketle adeta özdeşleşen isimler arasında Keith Jarrett, Jan Garbarek, Paul Bley, Dave Holland, Gary Burton, John Surman, Ralph Towner, John Abercrombie, Egberto Gismonti, Kenny Wheeler, Eberhard Weber, Terje Rypdal, Art Ensemble of Chicago, (ve artık yollarını ayırmış olsalar da) Pet Metheny, Chick Corea, Bill Frisell ilk akla gelen Jazz müzisyenleridir. 1984’ten beri ECM New Series logosu altında yaptığı çağdaş sanat müziği, world music, folk ve film müziği kayıtları da dahil, geride kalan 28 yılda 1000’i aşkın albüm çıkaran Eicher ve şirketi hakkında yayınlanan ilk kitap, 1996 tarihli “Sleeves of Desire” (şu anda e-bay’de 300 dolara satılıyor; bense bu koleksiyon parçasının yeni bir kopyasını Dallas’taki ikinci el bir kitapçıda 5 dolara bulmuştum!) sadece 4 makale ve o güne kadar piyasaya sürülmüş tüm ECM albümlerinin kapak fotoğraflarını içeriyordu. Nisan ayında piyasaya sürülen büyük boy (30x23sm), 4 sm kalınlığında ve 3 kilo ağırlığındaki, bez ciltli “Horizons Touched” ise, tam anlamıyla bir “kahve masası kitabı”! İçinde, Jean-Luc Godard’dan Keith Jarrett’a 24 yazarın kaleme aldığı çok farklı konularda makaleler, editörlerin Eicher’le yaptıkları iki söyleşi, 165 siyah-beyaz ve 260 renkli fotoğraf bulunduran bu eser, ECM’in gelişimini, kendine özgü estetik anlayışını, “auteur” Eicher’ın çalıştığı sanatçıları ve kaydettiği müziği en iyi biçimde yansıtıyor. ECM’in web sitesinden (http://www.ecmrecords.com) ısmarlanabilecek kitabı, fiyatı epeyce yüksek olduğu için, şimdilik ancak komple ECM koleksiyonlarıyla övünen, tuzu kuru müzikseverlere önerebiliyoruz. Yakın bir gelecekte karton kapaklı edisyonunun çıkması ümidiyle…

 


A GREAT DAY IN HARLEM

“Special Edition”

 

Yönetmen: Jean Bach

Home Vision HVE 3035

ISBN: 14381-3035-2

ABD, 2005 (1994)

60’ + 92’ / 168’ 

Siyah-Beyaz & Renkli

1.33:1; DD 2.0 Mono

2 DVD Region 0 / NTSC

24.99 $

 

1958 yılının güneşli bir Ağustos sabahında, New York’un zenci mahallesi Harlem’in tipik bir binasının önündeki merdivenlerde çekilen ve Esquire dergisinin Jazz’a adanmış Ocak 1959 sayısında yayınlanan Jazz tarihinin en ünlü fotoğrafıyla ilgili bu bir saatlik belgesel, 1995 yılında Oscar’a aday gösterilmişti. Aralarında Dizzy Gillespie, Charles Mingus, Thelonious Monk, Count Basie, Coleman Hawkins, Lester Young, Gerry Mulligan, Sony Rollins ve Art Blakey’nin de bulunduğu, farklı kuşak ve akımlardan 57 Jazz müzisyenini bir arada yakalayan ve geçtiğimiz yıllarda poster olarak da piyasaya sürülen efsanevi fotoğrafın nasıl çekildiğini anlatan bu belgesel, o gün Milt Hinton ve eşi tarafından çekilen 8mm’lik renkli filmin yanısıra, yine o dönemden gelen arşiv görüntüleri (özellikle DVD’ye eklenen bonus materyelde, 1957’de CBS tarafından canlı yayınlanan ve dönemin en önemli Jazz müzisyenlerini TV stüdyosunda bir araya toplayan “The Sound of Jazz” programı neredeyse bu foto kadar mercek altına yatırılmış) ve fotoğrafta yer alan müzisyenlerle 1990’ların başında yapılan söyleşilerle renklendirilmiş. 1950’lerin genç ve yetenekli sanat yönetmeni Art Kane’in fikir babalığını yapıp ilk kez profesyonel fotoğrafçılığa soyunarak ölümsüzleştirdiği bu unutulmaz an üzerine böyle bir belgesel hazırlama düşüncesi de, New York’lu bir radyo yapımcısı olan 60’lı yaşlarında bir hanımdan, müzisyenlerle söyleşileri evinin oturma odasında gerçekleştiren ve DVD’ye eklenen ek materyelde anlatıcılığı da üstlenen Jean Bach’tan çıkmış. Belgeselin, Stories from the Making of ‘A Great Day in Harlem’ (44 dak), Art Kane (10 dak), The Next Generation: Bill Charlap & Kenny Washington (26 dak); The Copycat Photos (12 dak) başlıklı ek çekimlerle zenginleştirilmiş DVD’si, fotoğrafta yer alan müzisyenler hakkında ilginç bilgilerin aktarıldığı 3-6 dakikalık kliplerden oluşan ve toplam süresi 3 saate yaklaşan bir başka DVD eşliğinde sunuluyor. Tüm büyük ustaların faal olduğu Jazz’ın tartışmasız en verimli döneminin öyküsünü ilk elden yaşamak isteyen müzikseverlerin hiç düşünmeden koleksiyonlarına katmaları gereken bir DVD seti. (Konuyla ilgili daha fazla bilgi için: www.a-great-day-in-harlem.com)


Jazz Sözlüğü

Wilaphant – Çirkin kız (“Willaphant Winnie” – Benny Morton)

Wild –  (Sözlük anlamı: vahşi; çılgın) 1. Zenci ve Jazz argosunda çoğu sözcük ters anlamda kullanıldığı için: müthiş, süper; 2. Saksofoncu “Wild” Bill Moore (1913-1971) ile orgçu William Strethen “Wild Bill” Davis’in (1918-1995) lakabı; Wild about – Birisi veya bir şey için deli olmak, çok sevmek (“Wild About You”  – Blossom Dearie)

Wind – (Sözlük anlamı: rüzgar; nefes); Winds – nefesli sazlar; Windjammer – (sözlük anlamı: yelkenli gemi; yelkenli tayfası; argoda: dillidüdük, çenesi düşük kişi) 1. Trompetçi; orduda borazancı; 2. Her cins nefesli sazı çalan müzisyen (“Windjammer” – Freddie Hubbard)

Windy City – (Sözlük anlamı: Rüzgarlı Şehir) Devamlı rüzgar altında olan Chicago kentinin takma adı.

Wolverine –  (Sözlük anlamı: kutup porsuğu) Sevgili (“Wolverine Bues” – Louis Armstrong); Wolverines - 1. Michigan eyaletinde oturanların lakabı (“The Volverines” – Jelly Roll Morton); 2. 1924 yılında kadrosunda kornetçi Bix Beiderbeckie ve tromboncu Tommy Dorsey’i de içeren Chicago’da kurulmuş bir grup.

Wood – (Sözlük anlamı: odun; tahta; ahşap; deli) Sözlük anlamı balta olan axe (bkz. bu sözcük) ve sözlük anlamı testere olan saw (bkz. bu sözcük) gibi sözcüklerin penis anlamında kullanıldığı bir argoda, odun ve tahtanın da kadın cinsel organını ifade etmesi doğaldır; Chop (cut) someone’s wood - (sözlük anlamı: birisinin odununu kesmek, yarmak, doğramak) sevişmek, cinsel ilişkiye girmek; Woodchopper – (Sözlük anlamı: oduncu) Sevgili (“Woodchopper Blues” – Champion Jack Dupree)

Woodblock – (Sözlük anlamı: tahta kalıp) İlk dönem Jazz gruplarında ve dans orkestralarında vurmalı bir ritm enstrümanı olarak kullanılan bir ucu açık tahta kutu.

Woodshed(ding) – (Sözlük anlamı: odunluk; odun yarmak) 1. Bir müzisyenin enstrümanında tekniğini geliştirmek için kendi başına çalması, idman yapması; 2. İlk kez bir arada çalacak olan müzisyenlerin yaptığı prova; 3. Sürekli çalışılan mekan ve zamanların arasında, bir kereliğine çalınan gayrıresmi konser veya jam session (bkz. bu sözcük).

Woody’n You – (Sözlük anlamı: Woody ve Sen) Woody Herman için yazılmış olan (ama o hiç seslendirmemiştir), ilk kez Coleman Hawkins’in 16 Şubat 1944 tarihli kayıt seansında yorumlanan ve Bebop akımına öncülük ettiği varsayılan Dizzy Gillespie bestesi. Jazz eleştirmeni Ira Gitler’e göre “bu çığır açan başyapıt, yeni müziğin kayda geçirtilmiş ilk resmi beyanı”ydı. 

Woogie – (Sözlük anlamı: rayları taşıyan travers) 1. Penis (“Wiggle Woogie” – Count Basie); 2. Sevişmek (“Want to Woogie Some More” – Washboard Sam); Boogie Woogie – bkz. bu sözcük.

Work – (Sözlük anlamı: iş; yapıt; çalışmak; uğraşmak) 1 – Fahişelik yapmak; 2. Etkilemek; 3. Para sızdırmak; Workout – (Sözlük anlamı: idman, antrenman) Jazz’da özellikle yüksek tempolu parçaları tanımlamak için kullanılan bir terim (“Another Workout” – Hank Mobley); Workshop – (Sözlük anlamı: atölye; seminer) Jazz müzisyenlerinin yeni araştırma ve deneyler için bir araya geldikleri kurs. Charles Mingus’un 1950’li yıllarda kendinin ve diğer genç bestecilerin öncü eserlerini seslendirmeye yönelik “workshop”ları Jazz tarihindeki en ünlü atölye çalışmalarının başında gelir (“Workshop” - James Moody). 

Work Song – (Sözlük anlamı: iş şarkısı) Zenci kölelerin tarlada (veya mahkumların demiyolu veya yol inşaatlarında) çalışırken söyledikleri, nakaratı bol, basit, ritmik şarkı (“Work Song” – Cannoball Adderley). İş şarkılarının Spiritual adı verilen zenci ilahilerinin ve Blues’un kökenlerinde yattığı kabul edilir.

Work Under Cork – (Tam çevirisi: mantar altında çalışmak) Zenci sanatçı ve müzisyenlerin ticari başarı uğruna kültürel miraslarına ihanet edecek işlerde çalışmaları. Deyimin kökeninde, “minstrel show” adı verilen komik gösterilerde, zencilerin müziğini taklit eden beyazların yüzlerini yakılmış kara mantarla siyaha boyamaları yatar.

47-SAYI_03-Jazz Temmuz 2007 » Konu Başlıkları

© 2019 Tüm hakları saklıdır.
Matbaacılar Sitesi No:115 Bağcılar, İstanbul
iletişim
Boyut Pedia Kategoriler