Paristen kısa kısa

Yayın tarihi: 06.07.2006
Paristen kısa kısa

Paris’ten kısa kısa...

 

 

Yaz festivalleri başlıyor. Böylece her yıl daha da çok severek dinlediğimiz, maalesef ender rastlanmaya başlayan yorumları bizlere dinleten «baba»lar arasında; Sonny Rollins, McCoy Tyner, Ron Carter gibi isimleri sayabiliriz. Böylece hafızalar da, “eskilerin” müziğiyle yenilenmiş olacaklar. 2006’da ilkini gerçekleştiren festivallerin yanısıra, 30.ncu yaşını kutlayan İspanya’daki Vitoria-Gasteiz ile, 25.nci yaşını kutlayan Fransa’daki Montauban Festivalleri var.

Haziran ayından itibaren de, Paris dışındaki halka açık muhtelif parklarda açık hava konserleri düzenleniyor.

Bunlara daha ziyade park değil de bahçe demek daha doğru.Hobisi bahçe düzenlemesi olan kişilerin inisiyatifinden doğmuş bu konser fikri. Programlarında, ünlü Brezilyalı tromboncu Raoul de Souza ve grubu Laeta’yı dinleyebileceğiz.                   

Gezip dinlediklerime gelince: Geçtiğimiz Nisan ayında New Morning jazz kulübünde, Kübalı piyanist Alfredo Rodriguez için bir anma gecesi tertiplendi. Avrupa’nın çeşitli ülkeleri ve Küba’dan gelen müzisyen ve dostları ile unutulmaz, duygu yüklü bir gece yaşadık. Diego Pelaez jam session’u idare etti. Alfredo’yu, 1995 yılında tanımıştım. Yedilisiyle çalmıştı Kuşadası Festivalinde. Geçtiğimiz yıllarda ise yine Türkiye’ye gelerek, ünlü bir filmin müziğini yapmıştı.

Sunset Kulübünde, Flavio Boltro (tp), Rosario Guiliani (as), Benjamin Henock (d) ve Giancarlo Renzi (b) grubu konserinde bir kere daha gözlediğim, Boltro’nun olağanüstü bir açıklık ve yalınlıkta ki hard bop yorumuydu.

 

Yine Sunset’de, Sam Nawsome (ss), Darryl Hall (b), Donald Kontamanou (d) üçlüsü lirik, Roland Kirk’den Coltrane’e uzanan, Afrika renklerini içeren bir icrada bulundular.                     

Duc de Lombard’a ise, Sébastien Jarrouse (ts, ss), Olivier Robin (d) beşlisinin, jazz messangers tutkusunu, Coltrane enerjisi ve Kenny Garret modernizimiyle dinlediğim konserde, Olivier Bogé (as), Jean Daniel Botta (b), Emile Spanyl (p) daydılar.Son günlerin en iyi konserlerinden biriydi. Özellikle Olivier Bogé (as) kendinden çok söz ettirecek.                 

24 Nisan-2 Mayıs tarihleri arasında gerçekleşen Versailles Jazz Festivalini, maalesef Fransa dışında olduğum için izleyemedim. Bu yıl 3.cüsü gerçekleştirilen bu etkinliğin ilk günleri master class’a ayrılıyor.

Jean Pierre Gallis grubunun konseri ile ilgili, festival sonrası bilgileri bir jazz dergisinden öğrendim.

Kısa bir özet tercüme ile yetineceğim. Daha önceleri de tanıttığım  gibi, Gallis ünlü davulcu «Moustache»ın yeğeni. Frank Avitabile (p), Michel Zenino (b), Guillaume Naturel (ts), Alex Tassel (tp), Christian Brun (g).

« ...Bebop, melodi, ritm ... Gallis 6’lısı büyük bir uyum içinde ve sonra Türk şarkıcı Sibel Köse geliyor kontralto sesini, tamamiyle enstrüman  olarak en iyi şekilde kullanarak, “I just need the way you are” parçasını söyledi. Tam bir 7’li  oluyorlar. Sibel, çok iyi bildiğı scat’e başlıyor, bu sefer de enstrümantal bir 7’liye dönüşüyorlar. Billie Holliday’in sevgili şarkısı, aranjmanı yenilenmiş olarak “What a moonlight can do”yu ve Jean Loup Longnon’un Coltrane’vari aranjmanı ile Sibel, muhteşem bir Round Midnight söylüyor. Sonra, aranjmanını Michel Zenino’ nun yaptığı The Man I love dinliyoruz…». Teşekkürler ve bravo Sibel.               

Yine aynı günlerde, Ahmet Gülbay ve Pierre Boussaguet ikilisinden sözediliyor Nouvel Observateur dergisinde. Saint Germain’deki, “Chez Papa” jazz kulübü, sanatçıların, yazarların  uğrak yeri. Saint Germain’in ise jazz tarihinde büyük bir yeri var. Ahmet’in  çevresindeki davetlilerin, onun, müziğindeki  daldan dala konan mizacını, cömertce meydan okuyuşunu ne kadar iyi anladıkları hemen belli oluyor. Boris Vian, olduğu yerde kimbilir ne kadar rahattır…

Yakın bir tarihte piyanist Laurent de Wilde, Acoustic Trio Darryl Hal (b), Laurent Robin (d), ile The Present albümünün  çıkış konserini çalacaklar. Monk anısına, unutamadıımız bir akustik projeyi gerçekleştiren Laurent de Wilde, yeni sesler arayışı ile risk altına girse bile, gelenekleri bırakmıyor.

Riccardo del Fra Jazoo Project altılısıyla Sunset’de çalacak. Davetlisi de Sylvain Luc (g) olacak. Aynı zamanda kompozitör olan Del Fra’da tecrübe zenginliği, tutku, derinlik, swingle çok güzel bir konser olacağından eminim.

Piyanist Uğur Güneş, Mayıs ayında, Londra’da Clerkenwell House Kulübünde, solo olarak ve İngiltere’nin tanınmış bascılarından Simon Wolf’la çaldı. Konserin çok başarılı olduğunu, Londra’ya gittiğimde öğrendim.

Clerkenwell House’un sahipleri Bahar ve Mark. İkisi de jazz’ı çok seviyorlar. Bahar, son derece enerjik bir hanım. Aynı zamanda DJ. Londra’da jazz diyerek, ilk Vortex Club’e gittik. Davulcu Troy Miller grubu ve Jean Toussaint (ss, ts). Davulcu çok ön plandaydı. Jean Toussaint’e gelince son zamanlarda «binaire» bir müzik yapmakta. Kısaca pek zevk alamadım dinlediklerimden. Yeni bir kulüp olduğundan, sahibi iki set arasında bizleri dayanışmaya davet etti. Konser bitiminde onu, elinde pembe bir plastik kovayla bulduk çıkışta. Hepimiz yeni alınan Steinway piyano için yardımda bulunduk.

Clerkenwell House, yakın  bir tarihte jazz programlamaya başlamış.  Ben, Vicky Tilson (b) üçlüsünü dinledim. Piyanoda Michael Garrick, davulda Alain Jackson’du. Garrick önemli bir piyanist aynı zamanda eğitimci. Temmuz başında ise, Peter King (as) grubu, sonra da ünlü şarkıcı Claire Michael gelecek. Jazz kulübü işletmenin ne kadar özverili olduğunu anlatmaya çalıştım. Biliyorlar ve devam edecekler. Ben de onlara yardımcı olmaya çalışacağım.

Yazınız güzel geçsin.

43-SAYI_01- Jazz Temmuz 2006 » Konu Başlıkları

© 2019 Tüm hakları saklıdır.
Matbaacılar Sitesi No:115 Bağcılar, İstanbul
iletişim
Boyut Pedia Kategoriler