Hüseyin Nihal Atsız

Yayın tarihi: 18.07.2006
Mehmet Emin Yurdakul

Hüseyin Nihal Atsız

 

 12 Ocak 1905 İstanbul - 11 Aralık 1975 İstanbul

İstanbul Edebiyat Fakültesi’ni bitirdikten sonra

çeşitli illerde edebiyat öğretmenliği yaptı.

Türkçü dergiler çıkardı. 1944'teki Türkçülük

olayından sonra bir süre hapis yattı. Roman

ve edebiyat tarihiyle ilgili kitaplar yayımladı.

 Şiirlerinde halk şiiri biçimlerini kullandı.

 

ŞİİR KİTAPLARI

Yolların Sonu (1946)

 

GEL BUYRUĞU

Tanrı'nın "gel" buyruğu tatlılıkla erince

Ona doğru can kuşu nice uçmasın, nice?

Ne yaşamak tasası, ne dünyanın yasası,

Ne de bir kaygı kalır can yükünü derince.

 

Bu dirlik bir kılıçsa ölüm onun kınıdır;

İkisini birlikte verirler bir verince.

Ecel dedikleri şey erlerin kevseridir;

Gözünü kırpmadan iç, içme çağı erince.

 

Bir yumunca gözünü, kaybedince özünü

Çalamazsın sazını öyle inceden ince

Ne güneş kalır, ne ay; ne ırmak akar, ne çay;

Dünyaya gelmedin say yağız yere girince.

 

Bildiğin, neyse unut, Tanrı'ya kavuştun tut,

Bir gün ölüm meleği seni yere serince.

Şu gördüğün ne varsa birer küçük damladır,

Bir denize akıyor hepsi yerli yerince.

 

Bitiş gördüğün baştır, mezar beşiğe aştır,

Ölü diriye eştir, düşün biraz derince.

Atsız! Ölüm gerekmez teninde can yaşarken,

Sen burada olmazsın ölüm kanat gerince.

 

                                                  (Yolların Sonu)

© 2019 Tüm hakları saklıdır.
Matbaacılar Sitesi No:115 Bağcılar, İstanbul
iletişim
Boyut Pedia Kategoriler