Melisa Gürpınar

Yayın tarihi: 21.07.2006
Mehmet Emin Yurdakul

Melisa Gürpınar

 

 1941 İstanbul

İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi’nde okuduktan sonra İstanbul

Belediyesi Konservatuvarı Tiyatro Bölümü’nü bitirdi. Tiyatro öğrenimini

Londra’da sürdürdü. BBC Türkçe Servisi’nde ilk tiyatro eleştiri yazılarını

okudu. Sanat dergisi yöneticiliği, özel profesyonel tiyatro ve dernek

kuruculuğu, kurs öğretmenliği ve yazının pek çok dalında ürün vermeye

yönelik çalışmalar yaptı. Sonraları yalnızca şiir çalışmalarına ve tiyatro

eleştirmenliğine ağırlık verdi, tiyatro oyunları yazdı.

 

ŞİİR KİTAPLARI

Umut Pembeleri (1962), Yeni Bir Gün Şarkısı (1975), Gece Yarısı Notları (1981),

Ara Beni Sevgilim Sözcüklerin İçinde (1983), Yaz Mektupları (1985),

İstanbul’un Gözleri Mahmur (1990), Çocukluğum ve Ölümüm (1992)

 

SESSİZLİK VE KAVGA

aylardan eylül’dü

bahçenin ucundaki ceviz ağacına doğru

yola koyuldum

önce incir ağacına uğrayacak

ve sonra kargaların düşürdüğü

çürük cevizleri kırıp yiyecektim

niyetim buydu

bahçemiz bir ülke kadar büyük

hayatımız unutulmuş bir düş kadar uzundu

herhalde öyleydi

 

günde kim bilir kaç kez

çocukluğumla doluyor defterim şimdi

bir o kadar da ölümümle

 

ve beni göğe götürecek melekler

bilseniz nasıl bana benziyorlar

tümü de mahzun yüzlü ve dokuz yaşında

düşmüş ıslak saçları alınlarına

bilmiyorlar gülmesini de

ağlamasını da

oturmuşlar usulca bir havuzun başına

bakıyorlar

yalnızca bakıyorlar bana

 

geride kalmaz mı hiçbir şey

diyorlar acaba

ne eylül ayı ne ceviz ağacı

tel bir yumurta sepeti gibi

asılı duran dünyada

sessizlik ve kavgadan başka

 

 

GÖZYAŞIYLA

SÖNER Mİ YANGIN

gözyaşıyla söner mi yangın

ey ölüm

ben ne aptalım

okunur mu yolladığım mektup

tutuşmuş br kalemle yazdığım

 

dağıldı oyuncak atımın boncukları

bütün çeşmeleri kurudu sokağımın

kapladı göğün yüzünü

kara bir örümceğin ağı

 

hâlden anlar mı acaba güneş

ama o hiç sokak çocuğu olmadı

uyumadı kaldırımda

farelerle yanyana

şair de olmadı hiç

beyaz ince bir dizeyle

bağlanmadı ay ışığına

 

bütün sayfaları uçtu hayatımın

sonunda mürekkebimle sulandı

ortanca saksıları

bir de sözlüğü olacaktı aşkın

sanırım eskiciye satıldı

ya kentim

daha yeni doğmuştu

acaba çingeneler mi çaldı ey ölüm

ben çok aptalım

arıyorum boş yere

kendi küllerime gömdüğüm ışığı

(Çocukluğum ve Ölümüm)

© 2019 Tüm hakları saklıdır.
Matbaacılar Sitesi No:115 Bağcılar, İstanbul
iletişim
Boyut Pedia Kategoriler