Nurullah Can

Yayın tarihi: 21.07.2006
Mehmet Emin Yurdakul

Nurullah Can

 

 21 Haziran 1947 Karabük

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi

Coğrafya Bölümü’nü bitirdi. Edebiyat Cephesi,

Saçak, Sesimiz, Hakimiyet Sanat, Türkiye

Yazıları, Oluşum, Varlık dergilerinde yayımladığı

şiirlerle adını duyurdu. 1993 Yunus Nadi Şiir

Ödülü’nü aldı.

 

ŞİİR KİTAPLARI

İnsanlara Doğru (1979),

Memleket Çocukları (1979),

Şiir Güzeldir (1988),

Kadınlar Geceleri Severler,

Geceleri Güzel Bakarlar (1993)

RÜZGÂRLI GÜNLERİN ŞİİRLERİ

2 Eylül, Mühürdar, 1971

En eski yüzü bendim Kadıköy’ün. Bir ben bilirdim

tekir kedilerin doğacak yavrularını, esmer ve çıplak

kadınların dudaklarındaki şarkılarını, tenha kiliseleri,

kimsesiz ayazmaları, tramvayların uzaklaşan seslerini.

 

3 Eylül, Ayrılış Çeşmesi

Evlenseydin benimle Kadıköy. Çok sıcak bir yaz günü

öğleden sonra. Hale Sineması’nda sözleşip, akşam olunca

Üsküdar’a giderdik. Kızkulesi’nde geceler, sevişirdik

ay sokaklarında. Şiirler okurdum sana Nedim’den.

 

6 Eylül, Şifa Yokuşu

Seni boynundan öpmeliydim Kadıköy, kulaklarından,

Güzel bir şiir için güzel bir aşk seçmeliydim ben,

güzel bir ölüm için sessiz bir taşlık. İkindi vakti

çocuklar toplanmalıydı başıma, yaprakları leylâkların.

 

8 Eylül, Şair Nefi Sokağı

1971 güzü, askere gidecektim. Bavulum hazırdı. O kadının

evine gitmiştim. Yolda ateşböcekleri vardı. Son kez

çamaşırlarımı yıkamış, rüzgâra vermişti. Caz dinlemiştik.

Ay çıkınca hurma toplamıştık. Biraz şarap vardı. Balkona

uzanıp samanyolunu seyretmiştik, ağaran tanyerini.

 

9 Eylül, sabaha karşı

Duvarın üstünden ona baktım. Çok baktım. Bir kadın

nasıl bir şeydi? Eski bir meyve sandık odasındaki,

kokulu bir elma. En güzel yerinde sevdanın. Onun gibi

 

10 Eylül, Polatlı

Sevda şiirleri okudum gece. O uykusuz kadını düşündüm

Uğuldayan ağaçlar gibiydim ben. Yağmurda yürüdüm.

© 2018 Tüm hakları saklıdır.
Matbaacılar Sitesi No:115 Bağcılar, İstanbul
iletişim
Boyut Pedia Kategoriler