Şükûfe Nihal Başar

Yayın tarihi: 18.07.2006
Mehmet Emin Yurdakul

Şükûfe Nihal Başar

 

 1896 İstanbul - 24 Eylül 1973 İstanbul

İstanbul Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü’nü bitirdikten sonra

öğretmenlik yaptı. Şiirlerinde Millî Edebiyat akımına bağlı kalarak

hece ölçüsünü kullandı. Şiirin yanı sıra roman, öykü ve gezi türünde

de yapıtları vardır. Kadın hakları konusunda yaptığı çalışmalarla

tanınan Başar, edebiyat toplantıları düzenlemekteydi.

 

ŞİİR KİTAPLARI

Yıldızlar ve Gölgeler (1919), Hazan Rüzgârları (1927), Gayya (1930),

Yakut Kayalar (1931), Su(1933), Şile Yolları (1935), Sabah Kuşları (1943),

Yerden Göğe (1960), Şükûfe Nihal / Şiirler (Şiirlerinden seçmeler, 1975)

 

BİR ŞEY UNUTTUM

Yolum uzundu biraz, kayalıklar çetindi;

Sona yaklaşınca da gün bitti, akşam indi;

Dediler: "Pek boş yere değil verdiğin emek,

            Eriştin demek!..."

 

Hazırlık da bir büyük savaş bu yolculukta...

Ne uçurumlar aşmak gerekmiş bir solukta!...

Bir cılız su başı da bulsam şimdi tasam yok;

Dayandığım kayaya değemez ateş ve ok!...

 

            Yalnız,

Gönlümde bir acı var, adını bulamadım;

            Kırık gibi kanadım!

Bir şey mi kaybettim, ne? Ellerim bomboş gibi...

Bir yakuttan kadeh ki varlık çatlamış gibi...

 

            Ses mi, çiçek mi desem;

            Işık mı, renk mi desem;

Sanki, geçtiğim yolda bir şey unuttum!...

 

ÂŞIK SAZIYLE

Gözyaşlarıyle ördüm

Saçımın örgüsünü;

Bir ağızdan söyledik

Ayrılık türküsünü...

 

Gün battı bir taraftan

Bir yanda onun yüzü;

Hayâtımın gündüzü.

O son günle kapandı

 

Yolculuk rüzgâr gibi,

Dağ dağ savurdu beni;

Ayrılık bir cehennem,

Yaktı, kavurdu beni...

© 2019 Tüm hakları saklıdır.
Matbaacılar Sitesi No:115 Bağcılar, İstanbul
iletişim
Boyut Pedia Kategoriler