Sabih Şendil

Yayın tarihi: 19.07.2006
Mehmet Emin Yurdakul

Sabih Şendil

 

 1926 Tekirdağ

İstanbul Erkek Lisesi’ni bitirdi. İktisat Fakültesi’ndeki

öğrenimini yarıda bırakarak bankalarda çalıştı. Sanat

hayatına 1944’te başladı. Şiirleri İstanbul, Varlık ve

Kaynak gibi dergilerde yayımlandı.

 

ŞİİR KİTAPLARI

Bizim İskele (1948), Gelin Dünya (1951), Yaşamak Herkesin Hakkı (1953),

Çiftlikte Sabah (Çocuk şiirleri, 1955), Bir Çatı Altında (1961),

Dilek ve İpek (Çocuk şiirleri, 1966)

İSTANBUL ŞEHRİNDE KIŞ

Üzgündü İstanbul şehri,

Tıklım-tıklım doluydu Beyoğlu’nda bütün meyhaneler.

Uçsuz-bucaksız denizdi İstiklâl caddesi,

Dalgası insan kalabalığından.

İkinci dünya harbinin neticeleriydi bunlar.

 

Bir adam, bir küçük meyhanede,

Yaşamasını unutmaya çalışıyordu.

Onunla beraber içti Sabih Şendil,

Yalandan neş’eli oldu.

Bir dünya yarattı kendine göre,

Yalandan kahkahalar attı.

En nihayet bütün dertlerin, bütün üzüntülerin harman olduğu bir kadehle,

 

Hakikaten hayatını unuttu!

İçtikçe mavileşiyordu gökyüzü,

İçtikçe hayat daha pembeleşiyordu.

Yalnız Balık Pazarı meyhanelerine olduğu gibi,

Beyoğlu’nda iyot kokmuyordu akşam.

Kulakların çınlasın Fethi Giray!

 

Bir kadın gidip - geliyordu caddelerde,

Yalnızdı, ürkekti ceylân gibi.

Bir çiçek gibi düşmüş dalgalara,

Gözleri geceden kara bir kadın,

Bahtı gözlerinden kara.

Bütün kadınlar güzeldi,

Sarışınlar daha neş’eliydiler.

Marızıbl’ı misâli Apollinair’in,

Işıl-ışıl yanıyordu gözbebekleri.

Yollar kalabalıktı, hava soğuk,

Kar buram buram yağıyordu büyük caddelerine şehrin.

Geniş bulvarlara, tenha sokaklara,

Sobasız evlere, fakir mahallelere;

Kar buram buram yağıyordu İstanbul’a!..

© 2019 Tüm hakları saklıdır.
Matbaacılar Sitesi No:115 Bağcılar, İstanbul
iletişim
Boyut Pedia Kategoriler