Yüksel Pazarkaya

Yayın tarihi: 21.07.2006
Mehmet Emin Yurdakul

Yüksel Pazarkaya

 

 1940 İzmir

Ortaöğrenimini İzmir’de tamamladıktan sonra Almanya’ya gitti. Stuttgart Üniversitesi Yüksek Kimya Mühendisliği Bölümü’nü bitirdi.

 Edebiyat doktorasını verip Stuttgart Üniversitesi ve Halk Üniversitesi’nde Almanca, edebiyat ve felsefe dersleri okuttu. Anadil adlı

edebiyat dergisini çıkarttı. Türkiye ve Almanya’nın çeşitli dergi ve gazetelerinde şiir, hikâye, eleştiri, inceleme ve çevirileri yayımlandı.

Radyo ve sahne oyunları yazdı. Almanya’daki Türk işçi sorunlarını konu edinen Ohne Bahnhof (Bekleyen Tren) adlı Almanca oyunu,

Stuttgart Teknik Üniversitesi Tiyatrosu tarafından sahnelendi.

 

ŞİİR KİTAPLARI

Koca Sapmalarda Biz Vardık (1968), Umut Dolayları (1969), Aydınlık Kanayan Çiçek (1974), İncindiğin Yerdir Gurbet (1979),

Saat Ankara-Takvim Dizeleri (1981), Sen Dolayları (1983), Karanlıktan Yakınma (1984, 1988), Dost Dolayları (1990), 

Sen Dolayları ve Sevgi Dolayları (1992), Mutluluk Şiirleri (1995)

EN SEVDİĞİM

En sevdiğim

Ellerin

Isıtan dokunduğu yeri

Yıkıntıyı oturulur kılan

Ellerin

 

En sevdiğim

Gözlerin

Okşayan baktığı yeri

Dar zamana sevgi saçan

Gözlerin

 

En sevdiğim

Dillerin

Kovan sıkıntıyı her yerden

Çorakta mor pembe açan

Sözlerin

 

En sevdiğim

Her şeyin

Sen

En sevdiğim

 

 

UZAK SEVGİ

Güzel yüreğim sevgiyi

Güzelleyen yüreğim

Közü uzak sevgiyle

Dağılır küllerim

 

Salt bir çırpıntı

Pırr savulur

Uçar konar

Uzak yüreğim

 

Savrulur bir güle

Güllerin gülüne

Açar katmer katmer

Siner kokuna yiterim

 

Aç sevgiyi bite bite

Uzak sevgiyi yitesiye

Ya sevgi ol yüreğim

Ya acıyla sol

            Yüreğim

 

 

YAR ADIN

UNUTMUŞUM

Oturmuşum şu kentte

Dört duvar ardında

Dolaşır durur aklım

Pır pır bir yürekle

 

Ürkek bir kuşum

Şu kentte oturmuşum

Uçar durur aklım

Aramaktan sarhoşum

 

Canhıraşım bir hoşum

Yar adın unutmuşum

Dostu yok bir yabancı

Dört duvarda kalmışım

 

Oturmuşum şu kentte

Dört duvar ardında

Uyuşur durur aklım

Çaresiz bir yürekle

 

 

UNUTMAK İSTİYORUM

Durup durup vuruyor usuma.

Unutmak istiyorum

O gülen yüzleri

Kapı açan ak elleri

Dökülen tatlı dilleri

Yaşadım mı, düşledim mi

Unutmak istiyorum.

 

Döşenmiş masalar vuruyor usuma.

Bir kuş sütü eksik, aslan sütünü yeğlerim diye,

Bunca incelikleri unutmak istiyorum,

Gönlümü gövdemi saran ince iğneleri

Çekip atmak istiyorum.

 

Kapalı perdeleri, perdelerin ardında

Geceyi görmeden bildiğimiz yıldızları,

Uluyan rüzgârı, yağmur bulutlarını,

Hışırtıyla geçen gece arabalarını,

Sirenleri, canavar düdüklerini,

Köşedeki kiliseyi, alttaki dükkanları

Unutmak istiyorum, gelip gelip usuma vuruyor

 

Her şeyi unutmak istiyorum,

Bir çocukları değil.

Ayırmak istiyorum, kıyamıyorum,

Çocukları bütün yaşanmışlardan, düşlenmişlerden,

Söylenmişlerden, anılmışlardan

Gönlüm elvermiyor çocukları unutmaya.

 

Unutamıyorum,

Durup durup usuma vuruyor,

Çocuklar gönlümün yuvasında üşüyor.

© 2019 Tüm hakları saklıdır.
Matbaacılar Sitesi No:115 Bağcılar, İstanbul
iletişim
Boyut Pedia Kategoriler