BoyutPedia

DAĞCILIK, amacı dağların doruklarına çıkmak olan bir tür spor, dağların en yüksek tepelerine tırmanma bilimi ve sanatı. Çıkılması çok güç yerlere çıkmak, yeni yerler keşfetmek, doğayı yenmek, dağda kalanlara, uçak kazalarında mahsur durumda olanlara yardım etmek, dağ savaşlarına alışmak gibi türlü amaçlara yönelik bu tehlikeli sporun başlangıç tarihi 1850 olarak kabul edilir. Alplere çıkıldıktan sonra, Amerika ve Afrika’nın yüksek doruklarına da 20. yüzyıldan önce ulaşmayı başaran dağcılar, Asya’daki doruklara ancak 20. yüzyılın ikinci yarısında tırmandılar. Bu sporun asıl gelişmesi, I.Dünya Savaşı’ndan sonraki yıllarda oldu. Yıllara göre başlıca dorukların fethi şöyledir: Mont Blanc (Avrupa) (4.810 metre) Fransız J. Balmat, M. G. Paccard tarafından 1786’da, Uhuru (Kibo Doruğu) (Afrika) (5.963 metre) Alman H. Meyer tarafından 1889’da, Aconcagua (And Dağları) (6.959 metre) İsviçreli M. Zurbriggen tarafından 1897’de, Annapurna (8.077 metre) Fransız dağcılarca 1950’de, Everest (8.882 metre) Yeni Zelandalı E. Hillary ve Hintli N. Tensing tarafından 1953’te, K2 (8.620 metre) İtalyan A. Compagnoni ve İngiliz L. Lacedelli tarafından 1954’te, Kang-Çin-Çunga (8.585 metre) İngiliz M. Herzog, L. Lachenal tarafından 1955’te. Bugün dünyadaki tüm yüksek doruklara çıkılmıştır. Türkiye’de de bu spor gün geçtikçe ilgi görmektedir. İlk Türk dağcısı Prof. Ali Vehbi Türküstün’dür (1877-1937). Fransa’da öğrenim yaptığı yıllarda bu spora ilgi duymuş, 1906’da Mont Blanc’a çıkarak Türk bayrağını dikmiştir. Türkiye’ye dönüşünden sonra da bu sporla ilgisini sürdürmüş, Toroslarda ve diğer dağlarda çalışmasına devam etmiştir. Düzenli olarak Kayseri’de başlayan dağcılık hareketi bugün daha etkin olarak sürdürülmektedir.