BoyutPedia

HİCRET, İslam dininin kurucusu Hz. Muhammed’in Mekke’den Yesrib (Medine) kentine göç etmesi olayına verilen ad. Hicret, İslam tarihinde siyasî ve hukukî açıdan çok önemli sonuçlar doğuran bir olaydır. Hz. Muhammed, Mekke’de İslam dinini yaymaya başladığı sırada Yesrib iki topluluğa bölünmüştü. Bir yanda Yahudiler, öte yanda Araplar vardı. Ekonomik üstünlük Yahudilerde idi. Ticaretten kazandıkları paralarla faizle borç veriyorlar; borcunu ödeyemeyen Arapların arazilerine, bağ ve bahçelerine sahip oluyorlardı. Araplar, Yahudilere borçlarını ödeyebilmek için çocuklarını köle olarak satmak gibi durumlara düşüyorlardı. Bu durumda, Yesribli Araplar için Hz. Muhammed ve İslam dininin bazı ilkeleri (örneğin faizin haram olması) bir kurtarıcı gibi göründü, Yahudilerin baskısından kurtulabilmek için Hz. Muhammed’i ve Müslümanları Yesrib’e çağırdılar. Önce bazı Müslümanlar, en sonunda Hz. Muhammed ve Ebubekir, Yesrib’e göç ettiler (622). Bu olaydan sonra Yesrib’e Medinetün Nebi (Peygamber Kenti) ya da kısaca Medine denilmeye başlandı. Hz. Muhammed, Mekke’deyken, kentin yönetiminde hiçbir yetkisi olmayan küçük bir dinî topluluğun önderi durumundaydı ve yetkileri sınırlıydı. Medine’de durum değişmişti. Hicret ile birlikte küçük bir İslam Devleti oluştu. Medine’de, Mekke’de olduğu gibi çok eski, köklü ve zengin aileler olmadığından, Hz. Muhammed’in yetkilerini sınırlayacak hiçbir güç yoktu; bu nedenle bir devlet başkanı durumuna yükseldi. Hz. Muhammed ile birlikte Medine’ye gelenlere “muhacir”, Medineli Müslümanlara da “ensar” (yardımcı) denildi.