|
JACOB, MAX, (1876
Quimper/Bretagne - 1944 Drancy), Fransız şair ve ressam. Picasso ve Apollinaire
ile dostluk kurdu. Ressamlık, sanat eleştirmenliği, satıcılık ve yıldız
falcılığı yaptı. 1915’te Katolik oldu. 1917’de “Le Cornet à dés” (Zar Hokkası)
adlı şiir kitabıyla ün kazandı. Bir manastıra çekilerek orada kapıcılık yapmaya
başladı. Yahudi olarak tanındığından 1944’te Drancy toplama kampına atıldı ve
kısa bir süre sonra orada öldü. İlk gerçeküstücü (sürrealist) şair olarak
bilinir. Gerçeküstücülük akımı yaygınlaşmadan çok önce, şiirlerinde bunun
örneklerini verdi. Yapıtlarıyla ve yaşam karşısındaki tutumuyla çağının ressam
ve şairlerini etkiledi. “Rahip Matorel’in Mistik ve Maskaralık Eserleri”
(Œuvres mystiques et burlesques de frère Matorel, 1911), “Zar Hokkası” (le
Cornet à dés, 1917), “Tartuffe’ün Savunması” (la Dèfense de Tartuffe, 1919), “Merkez Laboratuvarı” (le Laboratoire central, 1921), “Siyah Oda”
(le Cabinet noir, 1922), “Eşsiz Fedakârlık” (Sacrifice impérial, 1929),
“Baladlar” (Ballades, 1938), “Son Şiirler” (Derniers Poèmes, 1945), “Dinî
Meditasyonlar” (Méditations Religieuses, 1947), “Galli Morven’in Şiirleri”
(Poèmes de Morven le Gaélique, 1950).
|
|