BoyutPedia

EMRÎ, (asıl adı Emrullah’tır), (? Edirne - 1575 İstanbul), dîvan şairi. Çocukluk ve gençlik dönemiyle öğrenim durumu hakkında kaynaklarda bilgi yoktur. Yeteneklerine uygun görevler verilmediğinden memuriyette pek başarılı olamamış, bu yüzden hayatı, yoksulluk ve sıkıntı içinde geçmiştir. Devrinin güçlü şairlerinden olan Emrî hakkında hemen tüm kaynaklar, ondan övgüyle söz ederler. Kişilik bakımından çekingen, mevki hırsı olmayan, kanaatkâr, onurunu ön planda tutan bir yapıya sahip olduğundan, hiç kimseye kaside sunmak ve karşılığını beklemek ihtiyacını duymamıştır; bu yüzden olsa gerek, hep ikinci planda kalmıştır. Edirne’deyken Bâkî ile tanışmış ve birbirlerine hicviyeler yazmışlardır. Şiirlerinde estetik güzelliklerden çok, kapalı sanat yapmayı yeğleyen Emrî, bu yüzden dîvan şiirimizin en büyük muammacıları arasında yer alır. Bâkî tarzında ince, zarif gazeller yazdı ve bazı gazellerini muamma hâline getirdi. Tarih alanında da ünlü bir şair olan Emrî, bu alanda da yenilikler yapmış ve birkaç türlü tarih çıkarmıştır. Dönemin şairlerinden Fevzî ve Rahmî, Emrî’nin şiirlerine nazîreler ve tahmîsler yazmışlardır. Eserleri: Dîvan : Emrî’nin en ünlü yapıtıdır. Basılmamış olup İstanbul kütüphanelerinde kayıtlı dokuz yazma nüshası mevcuttur. M. Ali Yekta Saraç, 1991’de Emrî ve Dîvanıyla ilgili bir doktora tezi hazırlamıştır. Pend-i Attar Tercümesi : Bursalı Tahir’in Osmanlı Müellifleri’nde, eserin Emrî’ye ait olduğu kabul ediliyorsa da Sadeddin Nüzhet Ergun, “Türk Şairleri” adlı yapıtında, eserin, Emrî’ye değil de Emre’ye ait olduğunu iddia etmektedir. Husrev ü Şîrîn : Mesnevî tarzında kaleme alınan eserin konusu, Riyâzî tezkiresine göre, Emrî’nin başından geçen bir aşk macerasıdır.