|
ÖZDEMİR
ASAF,
(soyadı Arun’dur), (1923 Ankara - 1981 İstanbul), şair. Ortaöğrenimini
Galatasaray ve Kabataş liselerinde tamamladı (1942). İstanbul Üniversitesi
Hukuk ve İktisat fakültelerinde okudu. Bir süre sigorta şirketlerinde, Zaman,
Tanin gazetelerinde çevirmen olarak çalıştı. Daha sonra Sanat Basımevi’ni
kurdu. Serveti Fünun-Uyanış, Büyük Doğu, Varlık, Kaynak, Edebiyat Dünyası,
Şadırvan (1940-1949) dergilerinde yayımladığı şiirlerle yeni akımın ilk
döneminde bilinen imzalardan oldu. 1950’den sonra Yeditepe, Küçük Dergi,
Seçilmiş Hikâyeler, Yenilik, Vatan, Dost, Türkçe, Türk Dili’nde yazdı. Yoğun
düşün ve duyarlıkları, çarpıcı sözcükler seçtiğini sezdirmeden küçük dizeler
hâlinde işlediği kısa şiirlerle verdi. Daha sonra kimi bir kitaptan, kimi
yaşamdan kopardığı izlenimlerden esinlenerek bilgece dörtlükler yazdı.
Kendisiyle birlikte çağıyla ve toplumuyla hesaplaşmalarda buruk öfkesini içinde
saklayan yeni taşlama biçimleri getirdi. Yapıtları: “Dünya Kaçtı Gözüme”
(1955), “Sen, Sen, Sen” (1956), “Bir Kapı Önünde” (1957) “Yuvarlağın Köşeleri”
(özdeyişler, 1961), “Yumuşaklıklar Değil” (1962), “Nasılsın” (1970), “Çiçekleri
Yemeyin” (1975), “Yalnızlık Paylaşılmaz” (1978), “Bir Kapı Önünde” (İlk beş
kitabı bir arada, ölümünden sonra basıldı, 1982).
|
|