|
ÖZLÜ,
DEMİR, (9
Eylül 1935 İstanbul), öykü yazarı. Ortaöğrenimini Kabataş Lisesi’nde (1953),
yükseköğrenimini İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde tamamladı (1959).
Fransa’ya gitti. Dönüşünde, bitirdiği fakültede bir yıl kadar hukuk felsefesi
asistanlığı ve daha sonra avukatlık yaptı. Türk Dili dergisinde (1953-1955)
çıkan şiirleriyle yazın dünyasına giren Özlü, asıl 1955’ten sonra yayımladığı
öyküleriyle tanındı. İlk kitabında topladığı birinci dönem öykülerinde
varoluşçu felsefenin ilkelerini benimsedi. Mavi, Pazar Postası, a (1954-1961),
Yeni Ufuklar, Türk Dili (1956-1970) dergilerinde çıkan öykülerinden sonra son
yıllarda topluma, çevre koşullarına açılan öyküler yazdı. Gençlik yıllarında
etkilendiğini söylediği varoluşçu felsefenin belirlediği edebiyat anlayışını da
değiştirdiği görüldü. Yapıtları: “Bunaltı” (1958), “Soluma” (Türk Dil Kurumu
1964 Hikâye Ödülü, basımı 1964), “Boğuntulu Sokaklar” (1966), “Bir Uzun
Sonbahar” (roman, 1976), “Bir Küçük Burjuvanın Gençlik Yılları” (roman, 1979),
“Aşk ve Poster” (roman, 1980), “Stockholm Öyküleri” (1989 Sait Faik Hikâye
Armağanı, basımı 1988), “Burjuva Kültürü ve Sosyalist Kültür” (1984), “Bir
Beyoğlu Düşü” (1985), “Berlin’de Sanat” (1987), “Stockholm Hikâyeleri” (öykü,
1998), “Geçen Yaz Kentte Kızlar” (öykü, 2001), “Şapka Deniz Kıyısı ve Yüz
(2003).”Bir Yaz Mevsimi Romansı” adlı yapıtıyla 1990 Orhan Kemal Roman
Ödülü’nü, “İthaka’ya Yolculuk” adlı eseriyle 1998 Yunus Nadi Roman Ödülü’nü
kazandı.
|
|