BoyutPedia

ÖZ, ERDAL, (1935 Yıldızeli/Sivas - 6 Mayıs 2006 İstanbul), öykü ve roman yazarı. Ortaöğrenimini Tokat Lisesi’nde (1953), yükseköğrenimini Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde (1969) tamamladı. Edebiyata şiirle başladı. İlk öyküsü olan “Yağmurlu Hikâye” Seçilmiş Hikâyeler dergisinde yayımlandı (1954). Çeşitli dergi ve gazetelerde öyküleri ve edebiyat eleştirileri yer aldı. 12 Mart 1971 müdahalesinden sonra üç kez tutuklandı, yargılandı ve aklandı. Yapıtlarında toplumsal yaşamın, bireyin iç dünyasında bıraktığı izleri işledi. 1970-1980 arası dönemde yayımladığı yapıtlarda, 12 Mart dönemindeki hukuka aykırı uygulamaları, çeşitli baskılarla sindirilmeye çalışılan tutukluların yaşamlarını anlattı. “Yaralısın” adlı romanıyla (1974) Orhan Kemal Roman Armağanı’nı kazandı (1975). “Deniz Gezmiş Anlatıyor” (1976) ve “Gülünün Solduğu Akşam” (1986) adlı anı-romanlarında Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idam kararı öncesi ve sonrasındaki yaşamlarından kesitler verdi. Ayrıca SSCB gezisini anlattığı “Allı Turnam” (1977) adlı kitabının yanı sıra üç çocuk kitabı yayımladı. Başlıca yapıtları: “Yorgunlar” (öykü, 1960), “Kanayan” (öykü, 1973), “Dedem Korkut Öyküleri” (çocuk kitabı, 1979), “Beyaz Yele” (çocuk kitabı, 1981), “Alçaktan Kar Yağar” (çocuk kitabı, 1981), “Havada Kar sesi Var” (öykü, 1987), “Sular Ne Güzelse” (öykü, 1997, Sait Faik Hikâye Armağanı), “Cam Kırıkları” (2001), Defterimde Kuş Sesleri (2003). “Babam Resim Yaptı” (2003), “İki Deniz Öyküsü: Vay Yunusum Vah Canım Sular Ne Güzelse” (2005).