|
VERLAINE,
PAUL, (1844
Metz - 1896 Paris), Fransız şair. Lise öğreniminden sonra küçük bir memurluk
bularak çalışma yaşamına atıldı. 1865’te yazı ve şiirleri yayımlanmaya
başlandı. Hayranlık duyduğu yeğeni Elisa’nın ölümü Verlaine’i çok sarstı ve
yaşamını etkiledi. Ölümüne dek sürekli olarak düzenli ve düzensiz yaşama
ikilemi içinde bocaladı. Güçlükle yayımlayabildiği ilk şiir kitabı “Les Poèmes
Saturniens” (Satürnlü Şiirler, 1867), Anatole France ve Mallarmé tarafından
ilgiyle karşılandı. Bu arada nişanlandı. “Amies” (Kadın Dostlar), “Fetes
Galantes” (Çapkın Şenlikler, 1867), “La Bonne Chanson” (Güzel Türkü, 1870) bu dönemin duygusal şiirlerini içeren kitaplardır.
Evlenince mutlu ve düzenli bir yaşam sürmeye başladı. Daha sonra kendini içkiye
verdi. O sırada Arthur Rimbaud ile tanıştı. İki şair 1872’de Paris’ten
ayrılarak Londra’da ve Belçika’nın çeşitli yerlerinde birlikte başıboş bir
yaşam sürdüler. Verlaine, tartışma sonunda Rimbaud’yu tabancayla yaraladı. İki
yıl hapis yattı (1873-1975). 1874’te dostlarının yardımıyla “Les Romances sans
Paroles” (Sözsüz Romanslar) yayımlandı. 1881’de yayımlanan şiir kitabı
“Sagesse” (Bilgelik) pek ilgi uyandırmadı. Bu arada içkinin etkisiyle annesini
öldürmeye kalkıştı ve üç ay kadar hapis yattı. Bundan sonraki yaşamı edebiyat
çevrelerinde ve düzensizlikler, yoksulluklar içinde geçti. Fransız şiirinde
simgecilik akımının öncülerinden biri sayılır. Duygusal bir anlatımı vardır.
Şiirde müziğe, sese ve sözcüklerin uyumuna önem verdi. Fransız şiirine ve genel
olarak şiire yeni bir içerik, dil ve biçim getirdi. Tensel zevklere düşkünlük,
çocuksuluk, içtenlik, sevecenlik, şiirinin bir yanını, coşkulu bir gizemcilik
diğer bir yanını oluşturur. Yaşantısının etkisiyle yer yer karamsar ve
dokunaklı bir anlatıma bağlandığı görülür. Başlıca şiir kitapları şunlardır:
“Jadis et Neguère” (Eski ve Önce, 1884), “Amour” (Aşk, 1888), “Parallèlement”
(Paralel Olarak, 1889), “Femmes” (Kadınlar, 1890), “Bonheur” (Mutluluk, 1891),
“Chansons pour Elle” (O Kadın İçin Şarkılar, 1891),”Liturgies İmtimes” (Mahrem
Litürjiler, 1892), “İnvectives” (Sövgüler, 1896). Düz yazılarını “Les Poètes
Maudits” (Lanetlenmiş Şairler, 1886) ve “Mes Confessions” (İtiraflarım, 1895)
adlı yapıtlarında topladı.
|
|