|
WHITE,
PATRICK, (1912 Londra - 1990 Sidney), Avustralyalı romancı. 1930’lu yıllara
kadar Avustralya romanına egemen olan gerçekçi geleneğin dışına çıkan
eserlerinin konusunun, genelde yergici dehasını uyaran sosyal ve politik
fenomenleri yadsımadan toplumun horladığı, kendini kolay ifadeden yoksun
mütevazı insanların, yoksulların iç dünyalarının betimlemesi oluşturur. “Mutlu
Vadi” (Happy Valley, 1939); “Yaşayanlar ve Ölüler” (The Living and the Dead,
1941), “Teyzemin Hikâyesi” (The Aunt’s Story, 1946), “İnsan Ağacı” (The Tree of
Man, 1955) kitaplarının ardından gerçek ününü “Çöl” (Voss, 1957) ile elde etti:
çıkış noktası olarak Ludwig Leichart’ın 1848’deki trajik yolculuğunu temel
aldığı destan Avustralya kıtası insanının kendi kendisi ve doğayla çifte mücadelesinden
oluşan boyutunu sergiler. “Araba ve Sürücüleri” (Riders in the Chariot, 1961),
“Esrarengiz Mandala” (The Solid Mandala, 1966), “Teşrihci” (The Vivisector,
1970), “Kasırganın Gözü” (The eye of the Storn, 1973), “Yapraktan Bir Kemer” (A
Fringe of leaves, 1976), “Eddie Twyborn’un Tecessüdü” (Incarnations of Eddie
Twyborn, 1979)izledi. 1973 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi White “Yanmışlar” (The
Burut ones, 1964), “Küçük Çiftçiler” (The Coekatoos, 1974) gibi hikâye
kitapları; aralarında “Netherwood”un (1983) da yer aldığı birçok oyun ve
“Aynada Kusurlar” (Flaws in the glass, 1981) adlı bir otobiyografi yazdı.
|
|