BoyutPedia

ZAMİR, (adıl da denir), daha önce belirtilmiş bir sözcüğe ya da dil dışı bir gerçekliğe dayanan ve sözdizimsel işlevleri adınkine özdeş olan sözcük. Zamir terimi, cümlede adınkine özdeş işlevler (özne, tamlayan, tamlanan, tümleç vb). yüklenen bir sözcükler sınıfı için kullanılır. Türkçede zamir işlevi gören ekler de vardır: bir adı bir kişiye özgüleyen iyelik, ekleri ve ilgi eki ki. Adların dilbilimsel işlemlerinin çözümlenmesi iki tür sözdizimsel-anlamsal işlev ortaya koyar. Kimi durumlarda, “temsilci” denilen zamirler, öncülerinin yani yinelenmelerini gereksiz kıldıkları sözcüklerin içerikleri bilgiyle bağıntılıdırlar. Bu zamirler o sözcüğün belirtilerini üstlenirler. Zamirler söylemde daha önce anılan herhangi bir terime gönderme yapmazlar ya da özel adlar gibi bu sözcükleri doğrudan karşılarlar ve göstericiyi bir işlev yüklenirler. Biçimbilimsel ve anlamsal ölçütlere göre belirlenen yedi zamir kategorisi (gösterme, belgisiz, soru, sayı, kişi, iyelik, ilgi) temsilcilik ve gösterme işlevlerini aralarında paylaşırlar.