Maynard
Ferguson
Trompetinden çıkardığı tiz sesle jazz
dünyasını 60 yıldır “titreten” Maynard Ferguson geçtiğimiz Ağustos ayında 78
yaşında aramızdan ayrıldı. Ferguson, devasa bir tını yelpazesine ve benzersiz
bir tonlamaya sahipti. Herşeyin ve herkesin üzerinde, bir buçuk oktav daha tiz
notalara ulaşabiliyordu. Öyle ki bazı notaları fiziksel olarak ancak köpeklerin
duyabilmesinin mümkün olduğu bile iddia edilmişti.
Tabii ki herkes bu özelliğini olumlu bir şey
olarak karşılamıyordu, bu yüzden eleştirmenlerden ziyade dinleyicilerinden
olumlu notlar alıyordu. 1959 yılında eleştirmen John S. Wilson, Ferguson
orkestrasının tınısını gürültülü bir çığlık olarak nitelerken, o yılki Down
Beat dinleyici anketinde Count Basie’nin ardından yılın en iyi ikinci big
band’i seçilmişti.
Ferguson, topluluklarıyla dünyanın dört
bucağını dolaştı. Ayrıca lise ve üniversitelere özel turneler düzenledi.
Buralarda Ferguson, hem müzisyen hem de eğitimci kimliği ile gençlere ulaştı.
Geçtiğimiz Haziran ayında New York’un ünlü Blue Note kulübündeki 6
performansının biletleri piyasaya çıkar çıkmaz tükendi . Bir kaç gün sonra da
son albüm kaydını tamamladı; tahminen kariyerinde 100’e yakın albüm yayınlamış
Ferguson’un bu son albümü önümüzdeki günlerde yayınlanacak.
Walter Maynard Ferguson 1928 yılında,
Kanada’nın Montreal şehri yakınlarındaki Verdun kasabasında dünyaya geldi.
Annesi ve babası hem öğretmen hem de okul yöneticileriydi. Eski bir konser
viyolonisti olan annesi oğluna küçük yaşta keman çalmayı öğretti. Babası da
okul orkestrasının enstrümanlarını evinin bodrumunda muhafaza ettiği için, genç
Ferguson canının çektiği tüm tahta ve bakır nefesli çalgıları deneme imkanı
buldu. 15 yaşındayken okulu terk etti ve haftanın yedi günü gece kulüplerinde
çalmaya başladı.
1950 yılında Stan Kenton orkestrasıyla yer
aldığı 4 dakikalık televizyon yayınıyla Amerika çapında dikkat çekti. Kenton
ile 3 yıl çalıştı daha sonra bir süre stüdyo müzisyenliği yaptı. 1956 yılında
10 yıl boyunca yöneteceği kendi orkestrasını kurdu
60’lı yılların ünlü psychedelic gurusu Timothy
Leary’nin malikanesinde yaşadığı “bilinç değiştirme” deneyimlerinden sonra
Ferguson 1967 yılında orkestrasını dağıtarak bir yıllığına Hindistan’a gitti.
1969 yılında Londra’da repertuarında pop ve rock parçaları da bulunan yeni bir
topluluk kurdu. Püriten jazz’cılar Beatles ve Stevie Wonder bestleri
dinlemekten pek hazzetmedilerse de Ferguson’un albüm satışları inanılmaz
derecede arttı.
1976 Montreal Olimpiyatlarının kapanışında
Leoncavallo’nun Pagliacci operasından esinlenerek gerçekleştirediği disko
tarzındaki performansı ile milyonlarca televizyon izleyicisine ulaştı. 1977
yılında Rocky filminin “Gonna Fly Now” melodisine getirdiği yorumla Grammy’ye
aday gösterildi.
Maynard Ferguson 2005 yılında ülkesinin en büyük
sivil nişanı olan Order of Canada ile ödüllendirildi.