'Her Şey' Hakkında Her Şey
Hanedanın Orta Kuşağı Gottfried Böhm 1920 doğumlu Gottfried Böhm, Pritzker Ödülü alan tek Alman mimar. Hemen sadece mimarlar yetiştirmiş bir aileye doğan Böhm, 1950’de, Modernist Katolik kilise mimarlığının öncüsü olan babası Dominikus Böhm’ün (1880-1955) Köln’deki ofisini devraldı ve o günden beri ülkesinin en aktif mimarlık kariyerlerinden birini sürdürüyor. 86 yaşındaki Gottfried Böhm, ofisini hala oğulları Peter, Paul ve Stefan ile beraber yürütmekte. 1960’lara kadar Böhm’ün erken çalışmaları, neredeyse yalnızca kilise inşaatlarına ve rekonstrüksiyonlarına adanmıştı. Neviges’teki hac kilisesinde (1964-68) çıplak beton kullanarak belirgin bir heykelsi dinsel yapı üretti. Aidiyet hissi yaratan iri kütleli binaların hayalini kuran 1910 ve 20’lerin Alman Ekspresyonist mimarlarının ütopik fikirleri bu binada bir anlamda gerçeğe dönüşecekti. Bir Ortaçağ kalesinin yıkıntıları üzerine inşa edilen Bensberg’deki Belediye Binası (1967) bu yaklaşımı geliştirir. Yapı, siluetiyle tepe üzerine kurulmuş bir Ortaçağ kentini çağrıştırmaktadır. Böhm, Köln’ün Chorweiler bölgesindeki konut yerleşiminde (1969-75) ve sonraki birçok kamu binasında ise, bu kez başka vurgu ve referansları gündeme getirir. Pasaj, fuaye ve çok katlı salonlar oluşturan ve yapı içinde kapalı kentsel alanlar oluşturmaya yönelik yaklaşım, Stuttgart’taki Züblin İdare Binası’nda (1985) olduğu gibi, giderek Böhm’e özgü bir özellik haline gelmiştir. Bu gibi yapıları, onları vareden biçimlenme tercihleri bağlamında mimarın Postmodern döneminin ürünleri saymak olanaklıdır. Son eseri olan ve beton kabuklardan oluşan Postdam’daki tiyatrosuysa, sözkonusu çizgiden kesin bir kopuşu ve Ekspresyonist imgeleme geri dönüşü temsil eder. İşlevselci, arındırılmış yalın biçimlerin mimarlığını yapan ikinci kuşak Alman Modernistleri’nin katı denebilecek tutumlarını paylaşmasa da, Böhm kendini bir Modern mimar olarak görür. Ancak, babası Dominikus gibi o da modern bir anıtsallık aramaktan kaçınmamıştır. Ve özellikle, eski tarihsel yapı kalıntılarına eklemlenen tasarımlar yaptığında, modern biçim, teknik ve malzemelerden vazgeçmeyişi dikkate alınırsa, kendisine ilişkin bu Modernistlik saptaması inandırıcıdır. Belediye Binası, Bensberg, Bergisch Gladbach yakınları, 1962-71 (© Inge ve Arved von der Ropp; DAM’ın izniyle). Azize Meryem Hac Kilisesi, Neviges, Velbert yakınları, 1963-68 (© Inge ve Arved von der Ropp; DAM’ın izniyle). Azize Meryem Hac Kilisesi, Neviges (© Inge ve Arved von der Ropp; DAM’ın izniyle). Züblin İdare Binası, merkezi giriş holü; eskiz kağıdına kurşunkalem (© DAM Arşivi).
Hanedanın Orta Kuşağı Gottfried Böhm
1920 doğumlu Gottfried Böhm, Pritzker Ödülü alan tek Alman mimar. Hemen sadece mimarlar yetiştirmiş bir aileye doğan Böhm, 1950’de, Modernist Katolik kilise mimarlığının öncüsü olan babası Dominikus Böhm’ün (1880-1955) Köln’deki ofisini devraldı ve o günden beri ülkesinin en aktif mimarlık kariyerlerinden birini sürdürüyor. 86 yaşındaki Gottfried Böhm, ofisini hala oğulları Peter, Paul ve Stefan ile beraber yürütmekte.
1960’lara kadar Böhm’ün erken çalışmaları, neredeyse yalnızca kilise inşaatlarına ve rekonstrüksiyonlarına adanmıştı. Neviges’teki hac kilisesinde (1964-68) çıplak beton kullanarak belirgin bir heykelsi dinsel yapı üretti. Aidiyet hissi yaratan iri kütleli binaların hayalini kuran 1910 ve 20’lerin Alman Ekspresyonist mimarlarının ütopik fikirleri bu binada bir anlamda gerçeğe dönüşecekti. Bir Ortaçağ kalesinin yıkıntıları üzerine inşa edilen Bensberg’deki Belediye Binası (1967) bu yaklaşımı geliştirir. Yapı, siluetiyle tepe üzerine kurulmuş bir Ortaçağ kentini çağrıştırmaktadır. Böhm, Köln’ün Chorweiler bölgesindeki konut yerleşiminde (1969-75) ve sonraki birçok kamu binasında ise, bu kez başka vurgu ve referansları gündeme getirir. Pasaj, fuaye ve çok katlı salonlar oluşturan ve yapı içinde kapalı kentsel alanlar oluşturmaya yönelik yaklaşım, Stuttgart’taki Züblin İdare Binası’nda (1985) olduğu gibi, giderek Böhm’e özgü bir özellik haline gelmiştir. Bu gibi yapıları, onları vareden biçimlenme tercihleri bağlamında mimarın Postmodern döneminin ürünleri saymak olanaklıdır. Son eseri olan ve beton kabuklardan oluşan Postdam’daki tiyatrosuysa, sözkonusu çizgiden kesin bir kopuşu ve Ekspresyonist imgeleme geri dönüşü temsil eder.
İşlevselci, arındırılmış yalın biçimlerin mimarlığını yapan ikinci kuşak Alman Modernistleri’nin katı denebilecek tutumlarını paylaşmasa da, Böhm kendini bir Modern mimar olarak görür. Ancak, babası Dominikus gibi o da modern bir anıtsallık aramaktan kaçınmamıştır. Ve özellikle, eski tarihsel yapı kalıntılarına eklemlenen tasarımlar yaptığında, modern biçim, teknik ve malzemelerden vazgeçmeyişi dikkate alınırsa, kendisine ilişkin bu Modernistlik saptaması inandırıcıdır.
Belediye Binası, Bensberg, Bergisch Gladbach yakınları, 1962-71 (© Inge ve Arved von der Ropp; DAM’ın izniyle).
Azize Meryem Hac Kilisesi, Neviges, Velbert yakınları, 1963-68 (© Inge ve Arved von der Ropp; DAM’ın izniyle).
Azize Meryem Hac Kilisesi, Neviges (© Inge ve Arved von der Ropp; DAM’ın izniyle).
Züblin İdare Binası, merkezi giriş holü; eskiz kağıdına kurşunkalem (© DAM Arşivi).
Bu sayfada yer alan bütün yazı, fotoğraf, resim, ilüstrasyon ve benzer diğer içerik özgündür ve Boyut Yayıncılık ve Ticaret A.Ş. mülkiyetindedir. Kısmen veya tamamen hiçbir şekilde basılı veya herhangi diğer bir elektronik ortamda (CD, Internet, Intranet, DVD, Video vs) izinsiz kullanılamaz.İktibas edilemez. Tüm içerik, gerçekleşebilecek telif hakkı ihlallerine karşı elektronik sistemlerce sürekli olarak kontrol edilmekte, tespit edilen ihlaller herhangi bir uyarıya gerek duyulmaksızın yasal işleme tabi tutulmaktadır.