Globe
Tarihçesi

“Lord Chamberlain’s Men” adlı bir tiyatro topluluğunun 1599
yılında Londra’da Thames nehrinin güney yakasındaki Southwark’ta kurduğu Globe
Tiyatrosu, “Theatre” (1576) adlı bir başka tiyatro binasının yıkımından arta
kalan kerestelerle inşa edilmiştir. Meyhane ve genelevleriyle ünlü yoksul bir
mahalle olan Southwark, 16. yüzyılın ortalarından itibaren, dönemin püriten
anlayışının aşırı “dünyevi” bularak kent merkezinden dışladığı halk
tiyatrolarının merkezi haline gelmiştir. Önceleri ekseriyetle belediye ve okul
binaları ya da bir defaya mahsus tahsis edilen açık ya da kapalı mekanlarda
oynayan, profesyonel oyunculardan kurulu seyyar sahneler; 1558-1603 yılları
arasını kapsayan ve adına “Elizabeth Dönemi” denilen zaman diliminde, hem oynayıp
hem de çalışabilecekleri daimi yerlere kavuşmuşlar; “bayağılıkları”ndan taviz
vermeden –sözgelimi, Globe’un hemen yakınında bulunan Bear Garden, tiyatro
gösterimlerinin yanında, zincire bağlanmış bir ayının köpeklerle dövüştürüldüğü
“ayı avı” adlı popüler oyuna da ev sahipliği yapmıştır– sanatlarını icra
edebilmişlerdir. 1613’te yanan Globe Tiyatrosu ikinci kez yapıldıktan sonra,
1642’de Cromwell’in tiyatroları kapatmasına kadar işlevini sürdürmüş, 1644’te
tümüyle yıkılmıştır.

Londinum florentissima Britanniae urbs... (ayrıntı),
Claes Jansz. Visscher, gravür, 1625.
1644’ten bu yana dünyanın çeşitli ülkelerinde
rekonstrüksiyonları yapılan, kimi zaman “aslına sadık” kimi zaman da “özgün”
olma iddiasıyla sayısız kez yeniden tasarlanan Globe Tiyatrosu’nun gerçek
görünümü ve mimari yapısı hakkında kesin bir bilgiye sahip değiliz. Bugün
Elizabeth dönemi tiyatrolarının dairesele yakın sekizgen planlı, ahşap ve
çatısı kısmen açık mekanlardan oluştuğu bilinmektedir. Tarihçiler Globe’un da
diğerleri gibi çokgen planlı olması gerektiğini düşünmekle birlikte, kaç
kenarlı olduğu konusunda –20 diyenler çoğunlukta olmakla birlikte– kesin bir
sayı verememektedirler. Bunda mevcut tarihsel belgelerdeki tasvirlerin tutarsız
oluşu da büyük rol oynamaktadır. Sözgelimi, 1600’lü yılların başında John
Norden (1548-1625) tarafından yapılan ilk gravürlerde kimi yerde altıgen kimi
yerde daire biçiminde çizilen Globe, 1625 yılında yapılmış Claes Jansz Visscher
(1587-1652) imzalı bir başka gravür çalışmasında sekizgen planlıdır ve abartılı
düşey vurgulara sahiptir. Wenceslaus Hollar (1607-1677)’ın gravüründe ise Globe
ile Bear Garden birbirine karıştırılmış; her iki bina da köşeli formları
belirsizleştirecek kadar kusursuz bir daireselliğe kavuşmuştur.

Londra’nın Uzaktan Görünümü (ayrıntı), Wenceslaus Hollar,
1647.
Globe’un görünümüyle ilgili yapılan tahminlerde dönemin
diğer tiyatroları arasında, geçmiş tasvirlere de yansıyan belirgin
benzerliklerden de oldukça yararlanılmıştır. Southwark’da kurulan ilk halk
tiyatrosu Rose (1587), Shakespeare’in yanısıra Christopher Marlowe ve Ben
Johnson gibi dönemin ünlü oyun yazarlarını konuk etmiştir. 1989 yılında yapılan
arkeolojik kazılarda ortaya çıkan kalıntıları, bugün Elizabeth tiyatrolarıyla
ilgili doğrudan bilgi niteliğinde en önemli kaynaktır. Francis Langley
tarafından 1596 yılında yapılan ve 1632’de yıkılan Swan Tiyatrosu’nun
Hollandalı bilim adamı Johannes de Witt tarafından yapılan çizimi, Arendt van
Buchell’in yaptığı kopya sayesinde, Elizabeth tiyatrosunun günümüze kadar kalan
tek tasviridir. Visscher’in Londra’yı resmeden gravürlerinde tiyatroların
altıgen ya da sekizgen biçiminde olduğu görülmektedir. 1599’da yapımı
tamamlanan Fortune ise, kare planlı olmakla birlikte, galerilerinin görünüşü
gibi tasarımındaki kimi özellikleriyle de Globe’un görünümü hakkında değerli
ipuçları sunmaktadır. Globe binasıyla ilgili bugüne kadar yapılmış en detaylı
çizim, C. Walter Hodges (1909-2004) tarafından yapılan aksonometrik
perspektiftir. Burada Globe 16 kenarlı tasvir edilmiştir. Bir diğer değerli
çalışma ise John Cranford Adams’ın yaptığı sekizgen planlı Globe maketidir.
400 yıldır süregelen bir “asıl sahne” arayışı kadar “bugün
nasıl olmalı” sorusu da Globe ve Shakespeare tiyatrosu odaklı tartışmaların ana
sorunsallarından birini teşkil etmektedir. Günün ihtiyaçları doğrultusunda
Shakespeare tiyatrosunun yeniden keşfedilmesi olarak tanımlayabileceğimiz bu
sürecin bir parçası olan Globe rekonstrüksiyonlarının ilki, 1912’de Earl’s
Court’da düzenlenen “Shakespeare’in İngilteresi” başlıklı sergi için mimar Sir
Edwin Lutyens tarafından yapılmıştır. Texas’daki Eski Globe Tiyatrosu (1936)
ile Uluslararası California Sergisi bağlamında gerçekleştirilen San Diego
rekonstrüksiyonu (1935), tarihsel ayrıntıların öne çıktığı 30’lu yılların
projelerine iki iyi örnektir. 1997’de Londra’da yapılan Shakespeare’s Globe
ise, Elizabeth tiyatrosunu günümüze taşıması bakımından, bugüne kadar yapılmış
en başarılı proje olarak kabul edilmektedir.
Modern tiyatro tasarımcılarının yakın dönemdeki
çalışmalarında “tarihsel uygunluk” kaygısının giderek azaldığı görülmektedir.
Bunda tiyatro topluluklarının teknolojik yeniliklere yönelik artan ilgisi ile
seyircinin mekana ilişkin beklentilerindeki yükselme etkili olmuştur.
Kanada’daki Stratford Shakespeare Festivali için özel olarak inşa edilen
Festival Tiyatrosu melez mimarisiyle oldukça dikkat çekicidir. Çokgen
planimetrisiyle Globe’u çağrıştıran, çatı konstrüksiyonuyla da modern mimarlığa
gönderme yapan binanın sahne tasarımı, sürgülü sahne ile açık sahnenin ilginç
bir karışımıdır. Shakespeare Tiyatro Topluluğu’na ait Sidney Harman Oditoryumu,
farklı konfigürasyonlara kolayca adapte edilebilen sahnesiyle tiyatro
topluluklarına çok yönlü bir kullanım imkanı sunmaktadır. 2003’te Kuzey Kutup
Dairesi’nin 200 km kuzeyindeki bir İsveç kasabasına kurulan Buz Globe tümüyle
buzdan yapılmış, yüzeyinde bulunan Elizabeth dönemine ait motiflerle de
geçmişle olan bağını korumuştur.

Globe Tiyatrosu’nun yangından önceki dönemine dair
çizimler.

Civitas Londini, John Norden, gravür, 1600.

1614’te ikinci kez yapılan Globe Tiyatrosu’yla ilgili
çizimler.

Shakespeare Globe Tiyatrosu: Tahmini Bir Rekonstrüksiyon,
Joseph Quincy Adams, kağıt üzerine karakalem ve çini mürekkebi, 1922 (Folger
Shakespeare Library ve National Building Museum’un izniyle).

Fortune Tiyatrosu, Richard L. Hay.

Globe sahnesi, J.C. Adams tarafından yapılan modelden
uyarlanarak çizilmiş.

Swan Tiyatrosu eskizi, 1596-1597, Arendt van Buchell
(Johannes de Witt’e ait çizimden kopya), kağıt üzerine karakalem ve çini
mürekkebi (Utrecht University Library ve National Building Museum’un izniyle).

Globe Tiyatrosu’nun tahmini maketi, J. Cranford Adams,
Irwin Smith, ceviz ağacı, alçı.

İlk Globe binasının aksonometrik perspektifi, C. Walter
Hodges, iki renkli afiş baskı, 1958.

Rose Tiyatrosu, C. Walter Hodges tarafından yapılmış
maket.

Eski Globe Tiyatrosu, Yüzyıllık Texas Sergisi, Dallas,
Texas, 1936 (University of Arizona Library, Thomas Wood Stevens Koleksiyonu ve
National Building Museum’un izniyle).

Earl’s Court Globe Tiyatrosu, Londra, 1912 (Birmingham
Shakespeare Library ve National Building Museum’un izniyle).

Uluslararası California Pacific Sergisi için yapılmış bir
Globe rekonstrüksiyonu, San Diego, California, 1935.

Schwäbisch Hall, Almanya, 2000.

Buz Globe Tiyatrosu, Jukkasjärvi, İsveç, 2003 (fotoğraf:
© Cindy-Lou Dale; National Building Museum’un izniyle).

Shakespeare’s Globe, Londra, 1997.

Swan Tiyatrosu, Stratford-Upon-Avon, İngiltere, 1986.

Festival Tiyatrosu, Stratford, Ontario, Kanada, tasarım:
Rounthwaite and Fairfield Architects, 1957.

Yeni Globe Tiyatrosu, New York, 2005 (© New Globe
Theatre; National Building Museum’un izniyle). Tasarım, Brooklyn ile Manhattan
arasında kalan New York rıhtımının yakınındaki Governors Adası’nda 1807-1811
yılları arasında inşa edilmiş ve uzun yıllar askeri hapishane olarak
kullanılmış dairesel planlı Williams Kalesi’nin yeniden işlevlendirilmesine
dayanmaktadır. Üç katlı yapının atriumuna aslına uygun modern bir tiyatro
sahnesi kurulurken, açıklık hissini korumak için üstü cam bir çatı ile
örtülmüştür. Modern soğutma, ısıtma ve aydınlatma sistemleriyle, tarihsel bir
anıt niteliğindeki binanın sürdürülebilirliği artırılmaktadır.

Sidney Harman Oditoryumu, Harman Sanat Merkezi,
Washington, D.C., 2006 (Diamond + Schmitt Architects / AMD Rendering; National
Building Museum’un izniyle). Yapı, farklı türde sahnelemelere elverişli 800
kişilik büyük salon, 200 kişilik çok amaçlı küçük salon ve 80 kişilik oda
sahnesiyle tiyatronun yanısıra müzik, opera ve dans gibi etkinlikleri de
kapsayan oldukça geniş bir kullanım alanına sahiptir.