Architectural
Review Awards for Emerging Architecture AR Ödülleri
Yaya köprüsü, Lake Austin, Teksas, ABD; mimarlar: Miró
Rivera Architects.
Çocuk Bakım ve Eğitim Merkezi, Hokkaido, Japonya;
mimarlar: Sou Fujimoto Architects.
30 Kasım 2006’da İngiliz mimarlık dergisi Architectural
Review’un önayak olduğu “Architectural Review Awards for Emerging
Architecture”, Londra’da RIBA genel merkezinde yapılan bir törenle sahiplerini
buldu. Uluslararası ödül jürisi Benedetta Tagliabue, Christine Binswanger, Mark
Dytham, Kim Nielsen, Peter Davey ve jüri sözcüsü Paul Finch’ten oluşuyordu.
Ödüle başvurmak için yaş sınırı 45’ti ve sunulan tüm tasarımların uygulanmış
olması gerekiyordu. Dünya genelinde çok önemsenen ve sonuçları merakla beklenen
mimarlık olaylarından biri olan ödül için 50’yi aşkın ülkeden başvuru yapıldı.
Yerin kimliğine dikkat, ekolojik bilinç, inşai beceri,
malzeme kullanım titizliği ve mekan yaratım ustalığı gibi ölçütlerle çalışan
jüri, değerlendirmeleri sonucunda 3 ödül, 7 takdire değerlik ve 16 mansiyon
derecesi verdi. Ödül alan üç grup 15.000 sterlini aralarında eşit olarak paylaştılar.
Takdire değer bulunan yapılar arasında Emre Arolat’ın (EAA) Dalaman Havaalanı
da bulunuyordu.
Ödüller: Anna Heringer ve Eike Roswag Bangladeş,
Rudrapur’daki bir okul yapısı nedeniyle ödüle layık görüldü.
Bu yapı yerel basit yapım teknolojilerine yaratıcı yaklaşımından
ötürü ve mimarlık aracılığıyla yaşamı değiştirme imkanı sunduğu için yoksul bir
çevrede mimarlığın rolünü tartışmaya olanak veriyordu.
Japonya’nın Hokkaido adasında bir çocuk bakım ve eğitim
merkezi gerçekleştiren Sou Fujimoto zihinsel özürlü çocukların sorunlarına
onları belirli bir alanda kısıtlayarak değil, kendi bağımsızlıklarını
kazanmalarına fırsat sağlayacak biçimde yaklaşmıştı. Tasarladığı yapı herkese
özerk birer bireysel mekan sunuyordu.
Miró Rivera Architects Teksas’ta Lake Austin’de yaptıkları
köprü nedeniyle ödüllendirildi. Yapı yalın bir malzemeyi, çelik inşaat
armatürlerini kullanıyor ve çok ifadeli bir biçimsel sonuca ulaşıyordu.
Takdire değer tasarımlar: Emre Arolat’ın Dalaman Havaalanı,
Finli tasarımcılar Martti Kalliala ve Esa Ruskeepaa’nın istiflenmiş mukavvadan
örtü sistemi, Xavier Font’un Katalonya’da iç savaşta yıkılmış bir köprüde
gerçekleştirdiği restorasyon, Kazuyo Morita’nın betonarme “micropod”u, Yuko
Nagayama’nın bir evi, Loco Architects’in sıkıştırılmış topraktan ekolojik
konutu ve Sou Fujimoto’nun ikizevi takdire değer bulundu.
Mansiyonlar: Boyd Cody, Dublin’de tarihsel bir sıraeve yaptığı
ek yapı; WOHA Architects Singapur’da apartman kompleksi; Dorte Mandrup bir
Danimarka su kulesini konuta dönüştürmesi; Naoto Yamakuma Osaka’da bir çiçekçi
dükkanı; Vazio S/A Brezilya, Belo Horizonte’de bir bahçe ve gösteri mekanı;
White Architekter Danimarka, Castrup’ta bir iskele-gazino; Iredale Pedersen
Hook Avustralya’nın Büyük Kum Çölü’nde Walmajarri halkı için toplantı merkezi;
Aldo Moretti, Marco Calvi ve Giancarlo Ranalli İtalya, Santo Stefano al Mare’de
bir mezarlık yeniden düzenlemesi; +ARCH Milano’da Dolce&Gabbana mağazası;
n!Studio Roma’da Villa dei Quintili’de arkeolojik kalıntıları koruma amaçlı
geçici pavyon; nARCHITECTS Fransa, Lacoste’da asma germe sistem; Fujiki Studio
Aquascape adlı dev plastik koza; Todd Saunders ve Tommie Wilhelmsen bir Norveç
fyordundaki seyir platformu ve Jun Igarashi ise çağdaş malzemelerle inşa edilmiş
Japon çay evi nedeniyle mansiyon kazandı. Bau/Kultur grubunun projelendirdiği
Volkersdorf adlı Avusturya köyündeki Seifert Evi ve bir Tayland ormanında mimar
Suriya Umpansiriratana’ya mütevazı ve yalın binalar ortaya koymasına olanak tanıdıkları
için bir grup Budist keşiş özellikle vizyoner müşteriliklerinden ötürü
mansiyona değer bulundu.
Okul, Rudrapur, Bangladeş; mimarlar: Anna Heringer, Eike
Roswag.
Dalaman Havaalanı, Muğla, Türkiye; mimarlar: Emre Arolat
Architects.
İkiz ev, Hokkaido, Japonya; mimarlar: Sou Fujimoto
Architects.
Sıkıştırılmış topraktan ekolojik konut, Tsukuba, Japonya;
mimarlar: Loco Architects.
İstiflenmiş mukavvadan örtü sistemi, Helsinki,
Finlandiya; mimarlar: Martti Kalliala, Esa Ruskeepää.
İç savaşta yıkılmış bir köprünün restorasyonu, Barcelona,
İspanya; mimarlar: Xavier Font.
Aquascape, Tokamachi City, Japonya; mimarlar: Fujiki
Studio, KOU::ARC.
Dolce&Gabbana mağazası, Milano, İtalya; mimarlar:
+ARCH Fresa Fuenmayor Garbellini Tricario.
Villa dei Quintili’de arkeolojik kalıntıları koruma amaçlı
geçici pavyon, Roma, İtalya; mimarlar: n!Studio Ferrini Stella Architetti.
Çiçekçi dükkanı, Osaka, Japonya; mimarlar: Naoto
Yamakuma/KT Architects.
Seyir platformu, Aurland, Norveç; mimarlar: Todd Saunders
ve Tommie Wilhelmsen.
Budist keşişler için sığınaklar, Sri Racha, Tayland;
mimar: Suriya Umpansiriratana
Tarihsel bir sıraeve ek, Rathmines, Dublin, İrlanda;
mimarlar: Boyd Cody Architects.
İskele-gazino; Kastrup, Danimarka; mimarlar: White
Arkitekter.
Seifert Evi, Volkersdorf, Avusturya; mimarlar: Bau/Kultur
(Fotoğraflar: © Paul Ott).
Toplantı merkezi, Djugerari, Avustralya; mimarlar:
Iredale Pedersen Hook (Fotoğraflar: © Shannon McGrath).
Konuta dönüştürülen su kulesi, Gentofte, Danimarka;
mimarlar: Dorte Mandrup Arkitekter.
Asma germe sistem, Lacoste, Fransa; mimarlar: ARCHITECTS.
Apartman kompleksi, Singapur; mimarlar: WOHA Architects.