Fransa’da
jazz…
Martial Solal, New Decaband 10 müzisyenden oluşan
grubuyla, radio evinde verdiği konserle, ilerleyen yaşına rağmen (80), dillere
destan tuşesinin, yaratıcılığının devam ettiğini bir kez daha gösterdi.
Trompetçi Eric Le Lann ve çok sevdiğim tromboncu Denis Leloup, vokalist Claudia
Solal ve diğer müzisyenlerle uzun bir yolculuğa çıktık.
Solal’ın konserleri gitgide seyrekleşiyor. O nedenle her
defasında acaba bu son mu diyorum. Sahnedeki enerjisini gördükten sonra da
endişelerimin yersiz olduğunu anladım.
Kasım ayı içinde 3 ayrı vokal grubunun konserleri vardı.
Birden 60’lı yıllara geri gittik. Benim dinlediğim “Les Grandes Gueules”
6’lısıydı. Orijinal, kollektif doğaçlamalar ve sürprizlerle dolu bir konser.
Sürpriz diyorum, çünkü ilk kez Jimi Hendrix’i vokal olarak dinledim. 60’ların
Doubles Six grubundan sonra Fransa’da dinlediğim en eğlenceli gruptu.
Bir başka 6’lı, Six ?, Sunside, daha sonraki bir tarihte
Jean Paul Elysees 6’lısı yeni albümlerini world, gospel, Cole Porter
repertuarıyla yine Sunside kulübünde kutladılar.
Caveau de la Huchette’in de 60.ncı yılıydı. Tarihe geçmiş
jazz kulübü, vibrafoncu Danny Doriz big band’le dopdolu bir hafta geçirdi.
Jazz’ın sayılı vibrafoncularından olan Danny’nin şeref konuklarından biri de
Hal Singer’di.
Le Franc Pinot jazz kulübünde piyanist Laurent Fickelson
üçlüsünü dinledim. Böylesine yetenekli bir piyanistin isminin hala gölgede
kalması beni şaşırtıyor.
Meridyen jazz kulübü, big band konserleriyle öncülüğünü
devam ettiriyor. Bu kez artık ülkemizde de tanınan trompetçi Jean Loup
Longnon’un büyük orkestrasını dinledik. Boper ve aynı zamanda son derece
mükemmel bir aranjör olan Jean Loup, gerçek bir lider olduğunu bir kere daha
kanıtladı.
Randy Weston, New Morning kulübünde 80.nci baharını kutladı.
New Yorklu olmasına rağmen, Afrika’nın değişik ülkelerinde ve 10 yıl kadar da
Fransa’da yaşayan piyanist, His African Rhythmes grubuyla, evrensel ve sprituel
bir jazz örneği verdi.
Diğer önemli konserler arasında Sunside kulüpte Andre
Ceccarelli (drums), Enrico Pieranunzi (piyano), Hein Van de Gein (bas),
Stephane Guillaume (tsax) dörtlüsü, Sunset te ise Jazz Hip Trio Johnny Griffin
konserleri vardı.
Fransa’da, ülkemizde tanınmayan çok önemli müzisyenler var.
Bunlardan biri de trompet çalan Patrick Artero. İki yıl önce hazırlamaya
başladığı projesini bitirdi ve ortaya muhteşem bir eser çıktı. Ünlü şarkıcı
Jacques Brel’in eserlerini, 11 müzisyen ve 2 tiyatro sanatçısı eşliğinde,
konçerto olarak Vincent Artaud şefliğinde dinletti bizlere. Artero’nun aranjmanları,
Brel’inkinden çok değişik. Ama önemli olan aynı heyecanı yakalamaktı ve son
derece başarılıydı. Jazz konçertoları son yıllarda beni çok ilgilendiriyor.
Alto saksofoncu Peter King’in de böyle muhteşem bir çalışması var.
Sonbahar Festivalleri arasında Kasım ve Aralık aylarında 1
ay kadar süren Reims ve Jazz au Fil de L’Oise zengin bir programla devam
ediyor. Reims programında, jazz üzerine söyleşiler, atölyeler ve DVD
gösterileri bulunmakta. En sonuncusu Lee Konitz ile ilgiliydi.
Oise Festivali ise başlangıçta, çok sevdiğim Polonya asıllı
bascı arkadaşım Herve Czak’ın fikriydi. Zaman zaman oturduğu yerin belediyesi
ile işbirliği yaparak jazz konserleri organize etmeye başladı. Demek ki akıllı
Belediyeler de var ki bu fikir genişledi ve bölgesel bir boyuta ulaştı.
Programda Dave Holland beşlisi ve son albümleri Critical Masse, Baptiste
Trotignon ve David El Malek ve Time Out üçlüsünde ileride kendinden çok
sözedilecek tenor saksofoncu Geraldine Laurent (yaşasın! Bir Jazz Lady daha)
ve diğer birçok grupla, sağlam ilerleyen bir festival niteliğinde.
Jazzy Colors Festivali de 4.ncü sayfayı açıyor bu yıl. Bu
etkinliğin özelliği, Avrupa’nın çeşitli ülkelerinin ve ayrıca Japonya, Kanada,
Kore’nin Paris’teki kültür merkezlerinde düzenlenmiş olması. Bu yıl Almanya,
İspanya ve İspanya’nın Katalan Bölgesi de katıldı. 23 konser ve genç gruplar,
jazz’ın sınır tanımaması ne kadar güzel. Bu etkinliğin önem kazanması da
davulcu Daniel Humair’in gayretleriyle oldu.
Yeni albümlere gelince; Charles Mingus at Uc Red Garland’la,
bu olağanüstü kontrabascının 1965 Kaliforniya konseri, Archie Shepp Kwanza
albümleri Universal Jazz’da, John Coltrane 1957-1958 yılları arası Red Garland,
Paul Chambers, Donald Byrd, Jimmy Cobb, Freddie Hubbard ve Lewis Porter’le
yaptığı kayıtların tamamı ve şimdiye kadar görülmemiş fotoğraflarıyla, 6 albüm
olarak (Fearless Leader) Prestige’de çıktı.
George Benson ve Al Jarreau ikilisi, Billy Holliday dan Jill
Scott’a uzanan bir repertuarla bir araya geldiler. Her iki müzisyenin
kariyerlerindeki benzerlikle (henüz dünleyemediğim ama muhteşem olduğunu
hissediyorum) Givin’it Up Concord Record’da çıktı.
DVD’lerden ise; Art Blakey Live in 58, Ella Fitzgerald and
the Tommy Flanagan trio 77, A Tribute to Miles/Live in Stutgard, Duke Ellington
Love you Madley’i sayabiliriz.
Kendime yapacağım yeni yıl armağanı ise, baron Nica’nın
anıları vee Bill Evans’ın şimdiye kadar yayınlanmamış 1979 da bir jazz
kulübündeki konserinden derlenme bir DVD olacak.
Yeni yılda da görüşmek üzere...
