Ernie
Watts geldi geçti

Saksofonun mevcut en büyük ustalarından Ernie Watts, 14-17
Mart arası İstanbul’daydı. Hayranları onu bu sefer İstanbul Jazz Center’da
“live” olarak dinleme fırsatına kavuştu.
Belki onun adını daha çok Rhythm & Blues ve pop’a ilişkin
olarak duymuş olanlar vardır. Gerçekten de iki Grammy’li Ernie Watts, özellikle
1970’li ile 1980’li yıllarda, Los Angeles müzik yapım dünyasının en parlak
yıldızlarından biriydi. Filmlere ve televizyona müzik yaptı, erken dönem Batı
Kıyısı Motown kayıtlarında çaldı, pop yıldızlarına eşlik etti. Kayıtlarında
eşlik ettiği saygın popçular arasında Quincy Jones, Whitney Houston, Chaka
Khan, Frank Zappa, Julio Iglesias, Joe Cocker ve Bonnie Raitt vardı. Tabii,
Aretha Franklin ile Steely Dan ikilisini de unutmuyoruz. Watts 1981’de A.B.D.
turnesindeki Rolling Stones ile de sahneye çıktı. Beşyüzü aşkın kaydı vardır.
Bundan otuz yıl kadar önce bir parçası olduğu pek çok ticari
kayıt bazı gözlemcilerin onu pop/R&B tenorcusu olarak nitelendirmelerine
yol açmış olsa da, Watts’ın en büyük kahramanı daima John Coltrane olmuştur.
Yani kendisi, esas olarak en hasından bir jazz’cıdır. “John Coltrane’i ilk
dinlediğimde, biri elimi bir elektrik prizine sokmuş gibi hissetmiştim
kendimi,” diyor. Aralarında Arturo Sandoval, Sergio Mendez, Cannonball
Adderley, Oliver Nelson, ve Toots Thielmans’ın da bulunduğu ustalarla çalıştı.
1980’lerden sonraki çalışmaları da onun ne kadar yoğun ve usta bir jazz
doğaçlamacısı olduğunu gösterir. Tamamen kendine özgü sound’unu ise, hemen tanımak
mümkün. 1983’te, Michel Colombier’nin onun için bestelediği “Nightbird”ü Los
Angeles, Dorothy Chandler Pavilion’da ilk kez çaldığında, Ernie Watts Charlie
Haden’la da ilk kez karşılaştı. Haden onunla tanışmak için sahne arkasına
gelmişti. Böylece, uzun soluklu bir beraberliğin ilk adımı atılmış oldu. Watts,
Haden’ın İstanbul’da da dinlediğimiz Liberation Orchestra’sında çalıştı.
Haden’ın da içinde bulunduğu Pat Metheny’s Special Quartet ile turneye çıktı,
aynı turnede Sun Ra ve Miles Davis de vardı. Watts, Haden’ın Quartet West’inin
bir üyesi haline geldi, yirmi yıl süreyle bu dörtlüde çaldı.
Ernie James Watts, 23 Ekim, 1945’te Norfolk, Virginia’da
doğdu. Sonradan tenor, alto ve soprano saksofonun yanısıra flüt de çalacak olan
müzisyen, on üç yaşında saksofonu eline aldı. Bursla gittiği Wilmington Music
School’da, klasik müzik ve teknik öğrendi. Jazz eğitimi almamıştı ama,
annesinin yılbaşı hediyesi olarak aldığı pikap ve plak kulübü üyeliği ilk
kıvılcımı çaktı. Plak kulübünden edindiği ilk promosyon seçki de, Miles
Davis’in “Kind of Blue” albümüydü. Jazz’ı kulaktan çalarak öğrenmeye başladı,
geceleri çoğu kez bir dizi Coltrane plağı dinlerken uyuyakalırdı. Bir Downbeat
Bursu kazanarak, Berklee College of Music’e gitti. Sonra Buddy Rich’in ‘big
band’ine katıldı (1966-1968), onlarla birlikte turnelere çıktı. Los Angeles’e
geçti. Oliver Nelson ve Gerald Wilson’ın “big band”lerinde çaldı, Nelson ile
Afrika’yı ziyaret etti.
1969’da Jean-Luc Ponty ile kayıt yaptı ve NBC’nin Tonight
Show Band’inde düzenli olarak çalmaya başladı. 1972’de hayranı olduğu
Cannonball Adderley ile kayıt yaptı. 1970’lerde ve 1980’lerin başında kendi
çıkardığı plaklarda da genelde pop tadı vardı. Örneğin “Chariots of Fire”
filminin müziği çok sattı. Sık sık Lee Ritenour’la (2004 yılında “Overtime”
adlı DVD için yeniden bir araya geldiler) ve kısa süre sonra Watts gibi
İstanbul Jazz Center’a konuk olacak Stanley Clarke ile çaldı. Jazz’a daha da
ağırlık vermesi Haden’in Quartet West’inden sonra oldu. JVC için de, birinci
sınıf kayıtlar yapmaya başladı. 1991’de, Gilberto Gil’in “Afoxe” albümünde
onunla birlikte çalıştı. Dört albümünde klasik jazz parçaları ve Watts’ın özgün
çalışmaları vardı. Bu kayıtlarda Jack DeJohnette, Arturo Sandoval, Kenny
Barron, Mulgrew Miller, Eddie Gomez, Jimmy Cobb, ve Marc Whitfield gibi sevdiği
jazz’cılarla çalıştı. JVC dönemi ile kendi şirketi “Flying Dolphin”i kurduğu
dönem arasında müzisyen arkadaşı Ron Feuer ile bir yan proje olarak, saksofon
ve piyano için sakin baladlardan oluşan “Reflections” albümünü yaptı. Öğrenci
çalışmalarını yönetmeyi, senfonidaki konuk solistler için orkestral
düzenlemeler yapmayı da ihmal etmiyor.
Ernie Watts, enstrümanına tam anlamıyla hakim, hem geleneğin
gücünü taşıyan hem de tamamen kendisine mahsus bir sound’a sahip, çaldığı her
şeye ruh katan bir müzisyen. Kendi şirketi Flying Dolphin’den çıkan albümü
"Spirit Song" da onun kalitesini damgalıyor. 1999’da JVC’den çıkmış
olan “Classic Moods”dan bu yana, onun lider olarak ilk stüdyo kaydı. Watts’ı en
çok memnun eden de, “müzik ailesi” ile kaydetme fırsatını bulması. “Bu büyük
müzisyenlerle on dört yılı aşkın süredir kayıp yapıyorum, uzun tarihimiz
kayıtlarımıza özel bir senkron getirdi,” diyor. Bob Leatherbarrow ile yirmi
yıldır birlikteler, David Witham’la geçmişleri on beş yılı aşıyor. En “yeni
çocuk” Bruce Lett bile on dört yıldır grupta. Watts kendilerine “Arkadaş
Çevresi” diyor. Aralarındaki müzikal ve özel bağlar, müziklerine yeni bir boyut
katmış. “Tarihimiz var,” diyor Ernie. “Aynı insanlarla bunca uzun süre
çalarsan, müzik organik olarak bir grup sesi halini alır, artık dört ayrı ses
olmaz. Biz birlikte müzik çalmıyoruz, birlikte müzik oluyoruz. Bu, gerçek bir
grup.”
Ernie Watts İstanbul Jazz Center’daki programında piyanoda
Christof Saenger, basta Rudi Engel ve davulda Heinrich Koebberling ile sahneye
çıktı.
Filmografi;
Woo (1998) (müzisyen: saksofon)
Midnight in the Garden of Good and Evil (1997) (müzisyen:
tenor saks)
12 Angry Men (1997) (TV) (müzisyen, saksofon) (Quartet West
olarak)
Mad Dog Time (1996) (müzisyen: DNA Jazz)
... ya da Trigger Happy (‹ngiltere)
Daybreak (1993) (TV) (müzisyen)
... ya da Bloodstream (‹ngiltere: sinemalarda)
The Fabulous Baker Boys (1989) (müzisyen: saksofon)
Salaam Bombay! (1988) (müzisyen: nefesliler)
Survivor (1987) (müzisyen: saksofon)
The Color Purple (1985) (müzisyen: klarinet)
Into the Night (1985/I) (müzisyen: tenor saks)
Foxy Brown (1984) (müzisyen: flüt)
Doctor Detroit (1983) (müzisyen: tenor saks)
Grease (1978) (müzisyen: saksofon) (jenerikte ad› yok)
The Only Game in Town (1970) (müzisyen: alto saksofon solo)