Jazz’a
doymak mı? Böyle buyurun...
34th Annual IAJE International Conference – NYC
Sean Jones
“Jazz” dergisini elinizde tutup bu sayfaları okuduğunuza
göre bir jazz müzisyeni, eğitmen, öğrenci, belki bir besteci veya jazz’ı yeni
keşfeden bir dinleyicisiniz ve birçok kişi gibi; dünya turuna çıkmak, Rio
karnavalına gitmek veya kuzey ışıklarını deneyimlemek gibi maddelerden oluşan
bir “olmazsa olmaz” listeniz var. Bir jazz sever olarak bu uzun listeye bugün
bir madde daha eklemeniz gerekecek. Hayatta bir kere de olsa IAJE konferansına
katılmak.
Avishai Cohen
Uluslararası Jazz Eğitimi Derneği IAJE, (International
Association for Jazz Education) 1968 yılından beri aktif olarak okullardaki
jazz eğitiminin ve dünyada jazz’a verilen değerin arttırılması için özveriyle
çalışıyor. Verdiği eğitim programları, iki ayda bir çıkarılan dergisi ve en
önemlisi yılda bir düzenlenen konferansı ile jazz ile ilgili herkesi bir çatı
altında toplayan bu derneğin 34üncü konferansı, 10-13 Ocak tarihleri arasında
New York’taki Hilton ve Sheraton Towers’da düzenlendi. Mid-town Manhattan’da
yan yana bulunan bu otellerde, çevredeki restoranlarda ve 53. caddede
metrekareye düşen “jazz’cı” sayısı sanırım bu 4 gün süresince rekor seviyelere
ulaştı. Konferans süresince Joe Lovano ile aynı asansörü paylaşıp son anda farkına
varmak veya bir cafe’de otururken Eddie Gomez’in kahvesini sütlü mü yoksa
sütsüz mü tercih ettiğini öğrenmek kaçınılmaz oluyor (sütsüz). Dört gün boyunca
seçebileceğiniz 131 konser, 53 klinik, 15 eğitim programı, 17 akademik araştırma
sunumu, 59 jazz endüstrisi ve müzik teknolojisi toplantısı, jam-session’lar ve
daha birçok etkinlik söz konusu. Bu çılgınlığın yanında sayısız jazz okulu,
enstrüman yapımcısı, kayıt şirketi, jazz dergisi ve kitap şirketinin ürünlerinin
sergilendiği ve büyük indirimlerden yararlanabileceğiniz, iki ayrı bölümden oluşan
muazzam bir sergi ve alışveriş alanı, yani bir nevi jazz hiper-market’i de katılımcıların
hizmetinde. Peki bu kadar çok şey dört güne nasıl sığar ve bu “Jazz Açık
Büfesi”nden en iyi şekilde nasıl faydalanırım derseniz, dikkat etmeniz gereken
birkaç nokta var. Bu seneki konferansın katılımcısı olarak IAJE rehberliğinizi
yapacak ve NY’taki havayı sizlerle paylaşacağım.
Yılda bir kere düzenlenen konferansa katılabilmek için IAJE
üyesi olmak ve katılım ücretini ödemek yeterli. Bütün bu işlemleri
http://www.iaje.org internet adresinden yapmanız mümkün ve üyelik herkese açık.
Her şeyden önce konferans programını detaylı şekilde okuyup, sabah 9’dan gece
1’e kadar her saat başı ilginizi çeken her aktiviteyi önceden işaretlemeniz
gerekiyor, yoksa son anda seçim yapmak çok zorlaşıyor. Ne zaman, nerede olacağınızı
önceden bilmek, etkinliklere zamanında yetişmeniz açısından da önemli. Bu da
bir günde seçebileceğiniz 100’ü aşkın aktivitenin 16’sını seçmek demek. Eğer
katıldığınız konser veya klinik ilginizi çekmiyorsa çıkıp bir diğerine
girebiliyorsunuz. Her saat başı ilginizi çekecek bir şey olduğuna garanti
veriyorum ve hatta birinden birini seçmek zorunda kalacağınız durumlar başınıza
çok geliyor. Beni bu sene en çok zorlayan zaman dilimi, üçüncü gün saat 12’de
oldu. Christian McBride’in müzikalite konulu paneli, Peter Erskin’in ünlü “time
awarenes” kliniği, Jerry Bergonzi’nin performans teknikleri workshop’u ve
okuldaki hocalarımdan Jim McNeely’nin performansı arasında bir seçim yapmak...
Bir davulcu olarak sonuçta Peter Erskin’in kliniğini seçtim. Fakat böyle bir
durumda eğer aklınız gerçekten başka bir klinik veya performansta kalıyorsa,
bununda çözümü bulunmuş. İnanılmaz bir şekilde bütün etkinlikler profesyonel
ekipler tarafından kaydediliyor. Böylece kaçırdığınız konser, klinik veya
panelin ses kaydını satın alma şansınız yaratılmış. Her ne kadar hepsini
dinlemek zaman açısından imkansız gibi gözükse de, “box-set” şeklinde bütün
etkinliklerin kaydını almakta mümkün. Bana göre bu konferansın en çekici yanı
herkese göre bir şeyin bulunması.Yani isterseniz bir dinleyici olarak sadece
muhteşem konserler izleyip ruhunuzu doyurabilir, akademisyenseniz 4 güne sıkıştırılmış
muazzam bir eğitim alıp kendinizi geliştirebilir, bu müzik ile yeni tanıştıysanız
merak ettiğiniz konuları direk olarak profesyonellere danışabilir veya kredi
kartı limitiniz dolana kadar t-shirt’ten—jazz posterlerine,
trompetten—elektronik ekranlı nota sehpasına kadar müzik ve jazz ile ilgili
indirimli bir alışverişe çıkabilirsiniz.
Her ne kadar her kişi seçimlerine dayalı olarak değişik bir
IAJE deneyimi yaşasa da, bu sene katıldığım konser ve kliniklerin bir kaçını
sizinle paylaşmak istiyorum. İlk akşam beklediğim kadar enerjisi yüksek olmayan
bir John Patitucci Trio konserini inanılmaz bir performans takip etti. İlk defa
canlı olarak izlediğim Sean Jones, son albümündeki bestelerinden oluşan bir
repertuarla sahnedeydi. Bana göre kusursuz bir performanstı, özellikle Jones’un
trompete olan hakimiyeti, artikülasyonu ve tekniği gerçekten çok üst seviyede.
Kendisini daha önce dinleme şansınız olmadıysa kesinlikle tavsiye ediyorum.
İkinci gün NY jazz sahnesinde son yıllarda büyük bir çıkış
yapan davulcu Matt Wilson’ın çok keyifli ve eğlenceli kliniği ve yine bir
karnaval havasında biten konseri de görülmeye değerdi. Piyanist Kevin Hays son
derece olgun ve modern stili, Bill Stewart ve Doug Weiss’ın katılımı ile
oldukça entelektüel bir konsere imza attı. Gecenin bitiminde önce Will Calhoun
sonra da John Hollenbeck’in büyük grubu ile verdiği konserler sayesinde adeta
davulculara adanmış bir gece yaşadık.
Üçüncü günün unutulmaz olayı ise NEA Jazz Masters ödül
töreniydi. Yedi yeni “jazz master” dünyadaki en prestijli jazz ödülüne layık
görüldü. Böylece Curtis Fuller, Phill Woods, Ramsey Lewis, Jimmy Scott, Dan
Morgenstern, Frank Wess ve Toshiko Akiyoshi ödüllerine kavuşmuş oldu.
Fransız konsolosluğu, kültür bakanlığı ve Paris Konservatuarının
katkısıyla bu sene Fransız jazz’ı üzerine yoğunlaşan program sayesinde 250’yi aşkın
Fransız müzisyeni de NY’taydı. Öğrenci ve profesyonel jazz’cıların yer aldığı
sayısız Fransız aktivitesi dışında, paneller, tartışmalar ve sergi alanındaki
en büyük bölüm onlara ayrılmıştı. Böylece CNSM konservatuarındaki çok başarılı
jazz öğrencilerinin yanı sıra, Sylvain Luc, Michel Legrand, Didier Lockwood,
Richard Galliano gibi isimleri de dinleme fırsatımız oldu.
Son derece başarılı geçen konferansın en üzücü kısmı Michael
Brecker ve Alice Coltrane’in son anda gelen ölüm haberleriydi. Son günkü
performanslarda her ne kadar biraz burukluk yaşansa da, basçı Avishai Cohen’in
genç yeteneklerden oluşan muhteşem üçlüsü ile konferansın kapanışını yapması
herkesin bu son konserden ve böylece konferanstan kocaman bir gülümseme ile ayrılmasına
sebep oldu.
Sadece küçük bir kısmını sizlerle paylaşabildiğim IAJE
konferansı kesinlikle hayatta bir kere de olsa yaşanılması gereken bir deneyim.
Konferans seneye 9-12 Ocak’ta Toronto’da yapılıyor. Kış tatilinizi bu tarihlere
denk getirebilirseniz unutamayacağınız jazz dolu dört gün sizleri bekliyor
demektir. IAJE konferansının en kötü yanı alışkanlık yapıyor olması, ben şimdiden
Toronto planlarını yapmaya başladım bile, orada görüşmek üzere...
Michel Legrand
Matt Wilson