BoyutPedia

Bu sevdayla mümkün müydü?..
Cam sanatına yeni ve çağdaş bir yorum getiren Erkin Saygı ve Ruhcan Topaloğlu, eserlerini hazırlarken hiçbir şekilde kalıp kullanmıyor; özel olarak üretilen kalın ve temel formlardaki camları biçimlendirmek için kimi zaman haftalarca emek veriyorlar.

Mümkün müydü tarih öncesinden itibaren başta ve ağırlıklı olmak üzere içinde bulunduğumuz coğrafyada yaşamış uygarlıkların bizlere bıraktığı olağanüstü mirastan etkilenmemek?

İstanbul Beykoz’da çalışmalarını sürdürüyor Cam Atölyesi. Yolları Paşabahçe Cam Fabrikası’nda kesişen Erkin Saygı ve Ruhcan Topaloğlu 2001 yılından bugüne çalışmaları ile cam sanatına yeni ve çağdaş bir yorum getiriyorlar atölyelerinde. Öyle ki eserlerinin bir eşi ya da benzeri yok. Büyük bir sabırla biçimlendirdikleri eserlerini ortaya çıkartırken hiçbir şekilde kalıp kullanmıyorlar. Özel olarak üretilen kalın ve temel formlardaki camlar tek malzemeleri. Bunun dışında elleri ve sabırları yetiyor eşsiz eserlerin ortaya çıkmasına. 1945 yılında İstanbul'da doğan Erkin Saygı, yüksek öğrenimini yaparken 1966 yılında Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları A.Ş.'de çalışmaya başlar. Yüksek öğrenimini ve İşletme İktisadı Enstitüsü’nü burada çalışırken bitirir. 1990 yılına kadar birçok kademede görev yapar. 1990 yılında Paşabahçe Mağazaları A.Ş. Genel Müdürlüğü’ne atanır ve emekli olduğu 2001 yılına kadar bu şirketin genel müdürlüğünü yürütür. Emekli olduktan sonra ise Ruhcan Topaloğlu ile birlikte Cam Atölyesini kurar.

1961 yılında İstanbul’da doğan Ruhcan Topaloğlu ise 1973 yılında Paşabahçe Fabrikası’nda açılan cam kesme kursuna katılır ve bu kursu birincilik derecesiyle tamamlayarak çalışmaya başlar. 1997 yılında Paşabahçe Mağazaları A.Ş.’ne geçen Topaloğlu  2001 yılına kadar bu şirketteki çalışmalarına devam eder. 2001 yılında emekliye ayrıldıktan sonra aynı sene Erkin Saygı ile birlikte Cam Atölyesi’ndeki birlikteliği başlar. Erkin Saygı, Cam Atölyesi macerasını ve Ruhcan Topaloğlu ile ilgili düşüncelerini şöyle açıklıyor;  "Cam atölyesi"ni kurmamak mümkün müydü? Mümkün müydü bir zamanlar "cama çivi çakan adam" adını verdiğim Ruhcan Topaloğlu ile ortak bir şeyler yapmamak? Mümkün müydü en zor ve en mükemmel olanları yapma çabasına girmemek? Mümkün müydü yeniden heyecan duymamak? Mümkün müydü tarih öncesinden itibaren başta ve ağırlıklı olmak üzere içinde bulunduğumuz coğrafyada yaşamış uygarlıkların bizlere bıraktığı olağanüstü mirastan etkilenmemek, mümkün müydü bu olağanüstü mirası sahiplenmemek, onu yeniden yorumlamamak, günümüze taşımamak?  Mümkün müydü bu mirasın etkisinde kalmış yakın ve uzak komşularımızın dünkü ve bugünkü yorumlarına, yaptıklarına ilgi duymamak, onları araştırmamak yaptıklarını yeniden yorumlamamak?
Erkin Saygı ve Ruhcan Topaloğlu’nun eserlerini benzerlerinden ayıran yön her açıdan kendini hissettiriyor. Mimar Sinan Üniversitesi Endüstri Tasarımı Bölüm Başkanı Prof. Dr. Önder Küçükerman bu eserleri anlatmak için şu ifadeleri kullanıyor;
Cam atölyesinde büyük bir hünerle üretilen bu ürünleri elinize alıp dikkatle bakın. Onların ağırlığında, Anadolu'nun ustalarının binlerce yıllık tasarım birikiminin büyüklüğünü hissedersiniz. Camlara biraz daha yakından bakarsanız, Romalı ustaların bugün müzelerde bulunan eserlerindeki doku ve izleri görürsünüz. Camların üzerindeki derin kesmelere dokunursanız, Avrupa cam mirasının en eski ve prestijli sayfalarına dokunur gibi

Büyük bir sabırla biçimlendirdikleri eserlerini ortaya çıkartırken hiçbir şekilde kalıp kullanmıyorlar. Özel olarak üretilen kalın ve temel formlardaki camlar tek malzemeleri.