LAURENT DE WILDE
Laurent De Wilde 1960'da Washington D.C.'de doğdu. Doğumundan
4 yıl sonra 1964 yılında ailesiyle Fransa’ya gitti ve çocukluğunun geri kalan
bölümünü orada geçirdi. 1981 yılında “Ecole Normale Supérieure”'de felsefe
okudu. 1983'de müzik bursu kazanarak “Long Island Üniversitesi Brooklyn”
kampüsüne New York'a gitti.
Jim McNeely, Phil Markowitz ve Mulgrew Miller gibi birçok
önemli piyanistin teşvik ve tavsiyeleriyle Reggie Workman, Ralph Moore ve Greg
Osby ile piyano çalmaya başladı ve trompetçi Eddie Henderson'un grubuna
katıldı. 1987'de Ida Records için yaptığı 4 albümlük serinin ilk albümü olan
“Off the Boat”'u trompette Eddie Henderson ve saksofonda Ralph Moore, Ira
Coleman bas ve Billy Hart'ın davul olarak katılımlarıyla oluşumunu gerçekleştirdi.
İkinci albümü “Odd and Blue” 1989'da yine basta Ira
Coleman'la birlikteydi fakat bu sefer davullarda Jack DeJohnette olmak üzere
oluştu. Yine Ira Coleman, trompette Eddie Henderson ve davulda Lewis Nash ile
1990'da “Colors of Manhattan” albümü geldi. Bundan sonra Laurent de Wilde
Paris’e gitti fakat 1992'de trio albümü “Open Changes”ı , basta Ira Coleman ve
davulda Billy Drummond olmak üzere stüdyoya girmek için New York'a geri döndü.
Bu proje ona “Django Reinhardt” ödülünü kazandırdı ve onun Fransa’daki
kendisinden önceki meslektaşları: Martial Solal, Jean-Luc Ponty veya Michael
Petrucciani gibi isimlerin arasında yer almasını sağladı.
1994'de Sony Jazz France ile kontrat imzaladı ve 1995'de
Colombia için “The Black Burner”'ın kaydını gerçekleştirdi. Trompette Eddie
Henderson, alto saksofonda Antonio Hart, Billy Drummond davulda ve basta Ira
Coleman bulunuyordu.
Laurent de Wilde'in uzun zaman araştırarak meydana getirdiği
jazz’ın tarihinde en çok tartışılan piyanistlerinden biri olan Monk'un biyografisini
1996 yılında tamamlayarak “L'Arpenteur / Gallimard” basım evi tarafından
Fransa’da basılarak satışa sunuldu. Yazarın dikkati, yazım tarzı, yenilikçiliği
jazz literatürüne bir ölçü getirdi. Bir gecede büyük başarı sağladı, bir yılda
dört kez tekrar basılarak ekim 1997'de “Gallimard”'ın daimi koleksiyonu oldu
yılın en iyi jazz kitabı olarak “Charles Delaunay” ödülünü kazandı. “Pelleas”
ödülü ve “Chicago FAB” ödülünü de kazandı ve İngilizce, İtalyanca ve Japoncaya
tercüme edildi.
“Spoon-a-rhythm” Sony'den piyasaya çıktı ve teşekkür olarak
Laurent de Wilde 1997'de “Victories de la Musique Jazz”da yetenek zaferi olarak
Fransız Grammy ödülünü kazandı. Albümü gerçekleştirdikleri trio ile (basta Ira
Coleman, davulda Dion Parson) Laurent de Wilde 1997 ve 1998'de Japonya,
Ortadoğu, Güney Avrupa ve Amerika’da turnelere çıktılar.
Bu esnada Laurent de Wilde kendini oldukça geliştirdi ve
büyük adımlarla doğruca jazz dünyasına girdi. Ragge'nin büyükbabası sayılan
Ernest Ranglin ile, “Cosmic Collection” gibi parizyen kökenli davul ve bass ile
canlı performanslarında çaldı. Londra’ya yolculuk ve oradaki sahne
performansları onu daha ileri götürdü.
Laurent de Wilde kendini yeni yüzyılla birlikte çok yeni bir
akım olan elektronik jazz gelişmelerine derinden dalmış olarak buldu. Bu alanda
2000 yılında “Warner Jazz” için yaptığı çok iyi bilinen albümü “Time for
Change” albümüyle dinleyiciye ulaştı. “Time for Change” albümünde trompette
Flavio Boltro, saksofonda Gael Horellou, basta Julies Bikoko, davullarda
Stephane Huchard - Philippe Garcia, perküsyonda Minino Garay, vokallerde ise
Dana Bryant vardı. Band Avrupa’da çok fazla döndü ve hızla nu-jazz referansı
oldu.
Elektronik alandaki başarısından sonra Laurent de Wilde
stüdyoya geri döndü ve 2003'de “Stories” albümünü trompette Flavio Boltro,
flütte Orlando Maraca Valle, saksofonda Gael Horellou, trombonda Julien Chirol,
davullarda Julien Charlet - Laurent Robin - Stephane Huchard, Basta Remi
Vignolo - Julies Bikoko, vokalde ise Malia olmak üzere, elektroniğin kusursuzluğu,
akustiğin entonasyonlarıyla birleşmesi sonucunda bu albümü yayınladı. Çeşitli
konserlerle bu iki elektronik albümünü izleyicilerine sundu.
2004'de “Organics” Nocturne tarafından yapıldı ve piyasaya
sürüldü. Saksofon ve elektronik programlamada Gael Horellou, Philippe Bussonnet
Basta, Yoann Serra davuldaydı. Laurent de Wilde’nin bu albümü elektronik
albümlerinin arasında en sert olanıydı. Sert ritimler ve distortion tonlar
oldukça öndeydi. Bu devamlı kaynayan sahnede doğan yıldızdı. Bu üç elektronik albümle
bir çok kulüp ve festivallerde canlı performanslar gerçekleştirdi ve
gerçekleştirmekte.
Elektronik süreç devam ederken 2005 yılında akustik trionun
geri dönme yılı oldu. Laurent Robin davul, Mathias Alamane bas olmak üzere
Laurent de Wilde ile biraraya geldiler. Bu trio’yu Laurent de Wilde organize
etti. Bu onun piyano ihtirasının, akustik sevgisinin, istediğinin bir kez daha
patlamasına sebep oldu ve 2006 yılında bu patlama “The Present” albümü olarak
sunuldu. Trio albümde basta Darry Hall ve davulda Laurent Robin, Laurent de
Wilde’e eşlik ediyorlar. Bu keyifli albümü en kısa zamanda edinmenizi tavsiye
ederim. Laurent de Wilde ayrıca birçok çeşitli abüme’de misafir sanatçı olarak
eşlik etmiştir. Ülkemizi 2001 yılında ziyaret etmiş ve Babylon’da dinleyenleriyle
buluşmuştu.