BoyutPedia

Bundan dahası

Quartet Muartet’in yeni albümü yılın sonuna denk gelmesiyle de hoş bir sürpriz oldu. Biri dışında Sarp Maden bestelerinden oluşan albüm, grubun ilk kaydına atıfta bulunan espriyle “Dokuz Parça Daha” olarak isimlendirilmiş. Grup 26 Aralık akşamı Nardis’te verdiği konserin ilk bölümünde albümün tamamına, parçaların kayıttaki sıralamasına sadık kalarak yer verdi. Quartet Muartet çizgisini bir kez daha teyit eden sahne performansında, grup üyeleri arasındaki iletişimin rahatlığı dikkati çekiyordu. Alp Ersönmez’in sözcü rolünü çok iyi kotardığını ayrıca belirtmek gerek. Kişiliklerle grup fikri arasındaki dengeyi çok iyi tutturduğunu düşündüğüm Quartet Muartet’i sırf bu anlamda dahi ayrı bir yere koymalı camiada.

Albümün girişinde yer alan iki parça, Küçük Tomurcuk ve Shuffle Bey zevkli olduğu kadar, açılış için de doğru seçimler. Sonraki bölümlerde Lodos’tan bildiğimiz Elektrikli Ev Aletleri, ister istemez bir Uri Caine çağrışımı yapan Geometri ve kapanıştaki Delir hoşuma giden parçalar. Geometri’de grubun iyiden iyiye yükselmesi gerektiğini ve Genco Arı’nın solosundan dönüşün grupça daha sert olabileceğini düşündüm. Bazısı için retro diyebileceğimiz sesler şahsen büyük zevk veriyor; grup üyelerinin jazz’da ne olup bittiğini takip eden kimseler olduğunu da gösteriyor bunlar. Ancak, gitar efektleri ve özellikle snare için CD baskısında yer yer farklı tercihlere yer verilmiş olması gerekirdi diye hissettim.

Jazz’da grup fikrinden hoşlanan ve müzisyenleri uzaktan da olsa tanıyan biri olarak bu ekibin daha uzunca süre bir arada olmasını bekliyor ve temenni ediyorum. Quartet Muartet’i bundan sonra temalı bir “fusion musion” kaydında veya bizi iyiden iyiye şuursuzlaştıracak “kopuk mopuk” bir stilde dinlemek pek etkileyici olurdu doğrusu.