Ali Mümtaz Arolat
1897 İstanbul - 4 Eylül 1967 İstanbul
Doğa ve aşk temalarını işleyen hece ölçüsündeki
şiirleriyle tanınır.
Galatasaray Lisesi'nde okurken 1.Dünya Savaşı'na katıldı.
Daha sonra Ticaret Lisesi'ni bitirdi ve bankalarda
çalıştı. İlk
şiirlerini Seza adıyla yayımladı. Yeni Mecmua ve
Dergâh'ta
sürekli şiirleri çıktı. Hecenin yanı sıra serbest nazmı
da kullandı.
ŞİİR KİTAPLARI
Bir Gemi Yelken Açtı (1926),
Hayal İkliminden Dönen Diyor ki (1960)
ÖLÜM VE UNUTULMAK
Bir gün kışı hatırlatan bir akşam
Ruhunda son kalan mânâ uçacak.
O gün dinlenecek vücudum ancak,
Kulaklarım kurşun ve gözlerim cam.
Birden örtülecek önümde dünya
Bir anda silinip yakın uzaklar
Beni tahtalara uzatacaklar;
Bitecek yaşamak bu yarım rüya.
Her dakika biraz daha kırılan
Kalbim parçalanmış, yazık, içimde.
Artık ıstırap yok, yok artık içimde.
Çöreklenmeyecek her gün bir yılan.
Kapatacak bana aşina bir el
Gözlerimi kesik hıçkırıklarla
Oh, kalbe batmayan bu kırıklarla
Her yasa yabancı kalmak ne güzel!
Seneden seneye ve ağır ağır
Gömüleceğim ben de ine ine
Hareketsiz ve kör, dilsiz ve sağır,
Boş bir karanlığın derinliğine.
(Bir Gemi Yelken Açtı)
BİR GEMİ YELKEN AÇTI
Bir gemi yelken açtı hayâl iklimlerine,
Civârından çığlıkla yorgun martılar kaçtı;
Rüzgâr sürüklenirken derinlerden derine
Hayâl iklimlerine bir gemi yelken açtı.
Beyaz yelkenlerinde ölgün bir kızıllığın
Titrek son akisleri dalgalandı belirsiz;
Toplanırken göklerde bulutlar yığın yığın
Hırçın bir fırtınayı düşünüyordu deniz.
Ufuklarda solarken altın şafak gülleri
Yabancı âlemlerden sâadetler, emeller,
İhtiraslar bekliyen kimsesiz gönülleri
Gizlice sıkıyordu kızgın demirden eller.
En katı yüreklinin bile bu sabah iki,
Üç damla yaş kurudu solgun yanaklarında;
Açılan yolcuların hepsi hissetmişti ki
Bugün de erişilmez o diyâra, yarın da...
Mâdem ki o iklime erişmeye imkân yok,
Neden böyle vakitsiz enginlere çıkışlar?
Bulutlar toplanıyor, ufukta dalgalar çok,
Kış geliyor, yelkenler emin bir yerde kışlar!
Yolcular diyorlar ki: -Erişmek ümidi az;
Biliriz dalgaların her biri bir mezarlık.
Belki de içimizden hiçbiri ayak basmaz,
Lâkin yolunda ölmek, bu da bir bahtiyarlık!
Ufkun dört duvarına kanadını vurarak
Rüzgâr sürüklenirken derinlerden derine,
Gümüş yelkenlerini yüksekten savurarak
Bir gemi yelken açtı hayâl iklimlerine.
(Bir Gemi Yelken Açtı)