Âşık
İhsani
1930 Diyarbakır
İran Azerbaycanından göç eden Türk asıllı bir ailenin
oğludur. Ankara’da yaşadığı yıllarda aşk
şiirleri yazdı. 1960’tan sonra halk şiiri geleneğine
bağlı, toplum sorunlarını dile getiren şiirleriyle
ün yaptı. Bazı konuşmalarında suç unsuru görüldüğü için
birkaç kere tutuklandı.
ŞİİR KİTAPLARI
Ağalı Dünya (1964), Yazacağım (1966), Bakalım Hele
(1967), Bak Tarlanın
Taşına (1974), Vur Ağanın Başına (1975), Düş Değil Bu
(Toplu şiirler, 1993),
Bütün şiirleri “Dünden Bugüne Âşık İhsani” isimli kitapta
toplandı.
GİT EFENDİ
Git efendi, hançerlenmiş yaramı
Eşeleyip tazeleme bu sıra
Köyüm yolsuz, ben okulsuz yaşarım,
Utan da şu asıra bak asıra!
Demek vekilimsin, vay benim başım!
Yediğin her yemek, bir yıllık aşım,
İçtiğin her kadeh, dolu gözyaşım,
İşlediğin kusura bak kusura!
Alemin fezaya gittiği günde
Dermanı alınmış dert dolu bende,
Topraksız şu topraklar üstünde
Sarındığım hasıra bak hasıra!
De şimdi, yaşamak denir mi buna
Ahırda doğurdu gelinim Suna,
Ağaların çıkarları uğruna,
Köy dolusu esire bak esire!
Ne demek oluyor bilginiz çoksa,
Binimiz aç ölür, birimiz toksa,
İstemem ben böyle gidişi, yoksa...
Elimdeki nasıra bak nasıra!
(Dünden Bugüne Âşık İhsani)