Asım
Öztürk
1950 Manisa
Ortaöğrenimini Manisa Lisesi’nde tamamladı. Buca Eğitim
Enstitüsü Türkçe Bölümü’nden mezun oldu. Şiirleri Ortaklaşa, Oluşum, Sesimiz,
Somut, Türk Dili gibi dergilerde yayımlandı. Bankacılık, kırtasiyecilik gibi
çeşitli işlerde çalıştı; Ozan Yayınları’nı kurdu. Şiirleri Almancaya çevrildi.
Vedat Güler ve Hümanist Enternasyonal şiir ödüllerini kazandı.
ŞİİR KİTAPLARI
Üretmenin Nar Çiçeği (1978), Mavi Bir Sancıda (1982),
Acının Irmakları (1985),
Yağmur Kapıları (1986), Irmağın Gözü (1987), Aydınlık
Budanırken (1989),
Petrol Tomurcuğu (1989), Sarsılan Karanlık (1990),
Düşümdeki Alevle (1991),
Yaprak Yorgunları (1992), Körlüğü Konuşmak (1993), Yosun
Tutmuyor Yaram (1994),
Sensiz Bir Yüzle Yaşamak (1996)
SUYUN ESKİTTİĞİ SAATLER
Dün bir ay sürgünü geceydi
Kirlenmiş bulutlar serdim yıldızlarıma
Dargın
Yorgun bir mavide eylenirken
Evren;
Sürdüm sarışın atlarımı
Pembe düşlerimle asılsız ovalarıma;
O yaşanmamış çocukluklardan sonra
Mavi kuşumla dağıtıp yokettiğim aynalar
Kapında ıslak bir mendil gibi kuruyorum,
İmbatına ser beni körfezinin
Demir parmaklıklar kuşatırken
Pencerelerimi-
Çırpındıkça sana değecek gibiyim
O uzun gecelerden sonra
Saatlerin vardiyasında
Alışılmadık bir vidanın metal sesiyim.
O toprak testilerden bu güne
Ne değişti
Ne değişti
Ölümden ve savaştan yana
Hep yaralı çocuklarla kaldım
O daracık odalarda
Korkumun yıldırımlarıyla yakıp geçtim
Kör saatlerin gecelerini,
Şimdi toprak ve su
Derin uykuların yıldızıdır tarihin selinde
Dün;
Yelkovanı kırık bir saattir
Eskitir kendi dilindeki türküleri
Bir kıpırdasa
Bir dönse o değirmi taş
Sevdanın ve düşüncenin alevi
Yeniden yeniden yaşar mıydım
Suyun ve öfkenin eskittiği saatleri.