Celâl
Sahir Erozan
29 Eylül 1883 İstanbul - 16 Kasım 1935 İstanbul
Aşk ve kadınlar üzerine yazdığı şiirlerle tanındı.
Öğretmenlik, ticaret ve milletvekilliği yaptı.
Edebiyat-ı Cedide ve Fecri Âti topluluklarından
sonra millî edebiyat akımı içinde yer aldı. Sade
bir dille şiirler yazdı. Türk Dili Tetkik Cemiyeti
Genel Yazmanlığı yaptı. Yeni Kitap ve Demet
dergilerini çıkardı.
ŞİİR KİTAPLARI
Beyaz Gölgeler (1909), Buhran (1909),
Siyah Kitap (1911)
BAŞIMLA GÖNLÜM
Başım dedi: Dinlen; gönlüm dedi: Koş!
Başım dedi: Durul; gönlüm dedi: Coş!
Başım yüreksizdi, gönlüm başıboş;
Varlığım arada oynadı gitti...
Başımla gönlüm edemedim eş;
Biri yüz yaşında, biri yirmi beş.
En sonunda sardı saçağı ateş;
Varlığım arada kaynadı gitti...
HAYAT
Bir cinayet eli gibi,
Bir cengâver beli gibi
Git al da gel, kuşan da gel
Hançerini, kılıcını en kıyıcı silâhını;
Gözlerini kan bürümüş deli gibi
Zincirlerden boşan da gel!
Hiç dinmiyen o sebepsiz hiddetinle
Bana saldır!
Sonra kaldır,
Kaldır hüsnündeki tesir
Her faniyi sana esir
Eden o zalim başını,
Bak ve dinle:
Gönlümün ahı,
Gözlerimin yaşını!
Gördüğün ne? Bir güler yüz! İşittiğin? Bir kahkaha!
Yazık sana!
Uğraşırken en bahtiyar fanilerle,
Pembe saadetlerinde bir siyah süs
Gibi küçük bir kederle
Herbirini harap eden sana yazık!
İki düşük omuzla bir sıska göğüs,
Bir hasta baş... Böyle dermansız düşmana,
Sen ki elinde bin dert,
Yenildin mi koca namert?
Durmasana saldır üstüme bir daha!
Bu kırk yıllık muharebe bitsin artık!