Cengiz
Bektaş
1934 Denizli
Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’ni ve Münih Teknik
Üniversitesi’ni bitirdikten sonra
Almanya’da birkaç yıl şehircilik ve mimarlık alanında
uzmanlık çalışmaları yaptı.
Şiirleri yanı sıra mimarlık alanında pek çok çalışması vardır.
Deneme, inceleme,
çocuk kitapları da yayımladı ve bunların bir kısmını
kitaplaştırdı.
ŞİİR KİTAPLARI
Kişi (1964), Akdeniz (1970), Mor (1974), Dört Kişiydiler
Bir De Ben (1975),
Yeryüzünün Yüreği (1978),Yer Deli Gök Deli (1979),
Zeytinli Fırın Sokağı (1981),
Güz Ey (1983), Fide (1987), Onu Birden (1992), Dışların
İçi (1994)
BİR EV ÇİZECEĞİM
Bir ev çizeceğim bölümsüz doğu-batısız
Verin ellerimi
Serin gölgelerde kişiler çizeceğim
Ağısız çocukluklar
Sen-benin biz olduğu çağ
Ayrı bölüm düşkünü yok aramızda
Çalışmanın büyüsü irelecek
Evimizin düzeni yerinde
Yüzyılların tümü birden yaşanacak
Kötü tümceleri de seveceğiz iyilerce
Geleceğimiz bizden utançsız
Çalgılar susacak ses sürecek eylemimizde
Evimizde öldürmeyi öğreten inanışlar anılmıyacak
Bilinmeyen ötelere el kaldıran papazlar olmıyacak
Demirci Müller’in gözlerindeki kuşku
Senin benim kuşkum
Tinimizi tanrılığa yetiştirmeyi bileceğiz
Tuna içimizde doğup kocayacak
Birbirimizi çiçek olmuş yaprak olmuş göreceğiz
Kurumuş dudaklarımızda sıcaklık
Dağlarda döğülmüş sular evimizde
Yeşil otların üzerinden çakıl temizliğinde
İnancımız üzerine evrenimiz
Evimizde ağaçlar kökleri bizde
Bir ev çizeceğim bölümsüz doğu-batısız
Verin ellerimi
Verin ellerimi
Kişiler çizeceğim
(Kişi)
MİMAR GÜNLÜĞÜ
Bugün ayın üçü
Çiziyorum kekik otlarına evlerimi
Odalar diziliyorlar
Sevgiyle dostlukla el ele
Yürümekler
Yatmaklar
Bugün ayın üçü
Gününüzü bölüştürüyorum
Sürelere
Adım boylarınıza
Başka yerde de olmalıydım
Kendimi kapatmalıydım zaman çizgisine
Sevişmeliydim
Sevişmelerinize yer veriyorum
Ayraç içinde olabilirdim en azından
Sevişirken denizi göreceksiniz ayın üçleri
Ağaçlarınız olacak
Oda içlerini çiçeksiz komayın
Ak duvarlarınız olacak dal gölgeli
Ak tutun yüreğinizi
Gül yastığı sol yanı boş komayın
GÖÇEBE
Dut ağacını düşünüyorum sık sık
Çocukluğumun komşu duvarında
Dut dut yaprak yaprak
Sever mi ki beni şimdi de
Durduğu yerden
Öylece orada kımıldamadan
Evler aşırı sevgi üreten
Dut ağacını
sık sık düşünüyorum