Cihan
Oğuz
1963 İstanbul
Ankara Hacettepe Üniversitesi Sosyoloji lisans ve
Antropoloji
master, İstanbul İletişim Fakültesi’nde doktora eğitimi
yaptı.
Gazeteciliğe Anadolu Ajansı’nda muhabir olarak başladı ve
daha sonra çeşitli gazetelerde çalıştı.
ŞİİR KİTAPLARI
Ay Işığı Karanlığı Yırtarken (1983),
Hoşbulduk Cehennem (1994),
Aşkla Satranç (1995), Girdap ve Safir (1998)
DAVETSİZ KONUK
Hava soğuk: Kediler Mart ayında sanıyorlar - çığlıklarından
anlıyorum. Tiz. Bir müzik gibi ruhuna işliyor
gidip gelen sancı: Acıdan mı doğar gülümseme?
Saklı bir mücevhere tapınan o asi tahrik
göğsünü bırakıyor geleceksiz nidaya
Gevşek artık gözlerindeki gergin tel: Aşk
bitti, mevsim de. Nisan kimi ayakta karşılamış ki?
SONRASIZLIK
-babama-
Çok mu uzar gecenin kendini kanıtlaması
bir yağmur tanesi hızını kesmişken sağnakların?
Oysa sen deniz ortasındaki şaşkınlığımsın
Rüzgâra da küstüm, küstüm işte, kimse bağışlamasın
Şarkılardan kaçışım hep bundan.
Siz hiç bahara çiçekten yoksun girdiniz mi?
Benim kalbimin yarısı yaşadı bunu
Diğer yarısı da anılarla incindi.
Susmakla başlayan her elveda bir çerçeve parçalar
Duvara sığmayan görüntüdür hüzün
Kuşların olağan göçü sanırız
Meğer ki bir çiçek kendini erken soldurmakta...
Artık belaysa gecenin kendini aldatması
Yıldızlar hep yanlış yörüngeye dağılır
Bir bıçak darbesidir uçurum dipleri de
Kanattıkça çiçeklere eksik renk bağışlayan...
Gidişini sorsam, zamansız bir yaprak dökülür takvimlerden
Gel diyemem, yüzlerce mum birden söner kalır içimde.
(Hoşbulduk Cehennem)