Ergun
Evren
30 Ağustos 1936 Akhisar
Ortaöğrenimini Mersin Lisesi’nde, yükseköğrenimini Dil ve
Tarih-Coğrafya Fakültesi İngiliz Dili ve Edebiyatı
Bölümü’nde
tamamladı. TRT’de çalıştı. Şiir, deneme ve eleştiriler
yazdı.
Özellikle Yelken, Çağrı, Varlık dergilerinde yayımladığı
şiirlerle
adını duyurdu.
ŞİİR KİTAPLARI
Sihiya’dan Nora’ya (1970), Bir Nisan Akşamında (1977),
Gizlenen (1994),
Toplu Şiirler (1994), Son Mayıs Günlükleri (1995),
Ödünsüz Yaşamlar İçin (1996)
UMUDUMUZ
Şimde en kıvrak eğrilere göre
En küçük taşları yontmakta zaman
İnce uygarlık sütunları
Çimentosuz... gepgenç
Bu ne güç, ne sanatçıl, ne yapıt...
Bu ne uygar yaratmaklar, inanmış
Şimdi yepyeni genç umudumuz
Yüzyıllar öncesinden Piramitlerin
Özlemler, özgürlükler, doyumsuz işkencesiz...
Ve kopup gelen, kopup gelen, kopup gelen...
Kopup gelen taa Tanrılardan beri
Özgürlük içimizden
Özgürlük, bir bilinç, vuran sütunlara yazıtlardan
Racine Sofokles’ten büyük müydü?
Yada Hamlet zincirli Prometeus’tan...
Yaşamak ve düşünmek ve düşünmek suçlamadan
Hepsi bu.
Tut ki bir Devr-i İYONYA
Tut ki Homerid’ler söyliyen içimizi
Doyuran şiirini özgürlüklerin
Bu ne coşku, bu ne şölen... bu ne bu yıllar sonra?
BU NE UMUD BU NE GENÇ CUMHURİYET...