Ercüment
Uçarı
3 Nisan 1928 Beykoz - 22 Ocak 1996
İlkokulu Beşiktaş Birinci Yıldız Yatılı Okulu’nda
tamamladı. Ortaokulu Kütahya’da,
liseyi Bursa Erkek Lisesi’nden mezun oldu. 1959 yılında
İstanbul Üniversitesi Hukuk
Fakültesi’ni bitirdi. Bir süre avukatlık yaptı. Şiirleri,
Bucak, Halkevi, Adam Sanat,
Gösteri dergilerinde yayımlandı. Genellikle İkinci Yeni
çizgisindeki şiirleriyle tanındı.
ŞİİR KİTAPLARI
Cümbüşçü Başı (1958), Et (1960), Kuyuda Yusuf (1962),
Avlanırken Bir Korku (1967),
Albatros Adı Bir Gün Gelecek (1971), Geçmiş Zaman
Tevellüdü (1988),
Ziba Sokağı (1991), Ay Batarken Kancama (1994), Yırtıksız
Sözler (1997)
UT
Ben yaşarsam utlar gibi yaşarım
Eski zamanlarda gül bahçelerinde
Bir orman aydınlığını getirir meyvaların
Aşkın eğilmiş mor ağzından
Ben gözlerini severim ceylanların
Kalbimi duyarım balıklar soluyunca mavilerde
Hanımelleri mantarlar kuzukulakları
Unutulmuş aşkları kırların
Ben ellerimi severim sabahleyin uyanınca
Büyülü masallar limanında
En erken kalkan gemi benim
Rüzgârımda deniz kızları
ÖLÜ ÖNCESİ
düştü düşecekti
acıdan yok olup
içinden çürük
kurtlar kemiriyor
son dallarını eğdi ağaç
sallandı uçlarında yapraklar
karnının içinin gürültüsünün
ritminin acısındaki
iri dalga sesleri
gökler gürüldüyor
ruhunun karanlığı
derin sessizliğin
çisil çisil ve iri yağmur yağıyor
iskelelerin altı kaplı kum taş
bulantı uykusuzluk uyku
düşsüz uzun süre süren
boş kovalar labirentlerinden
akıyorlar yağmura
mini mini çiçekler bahar
ölümün kovuğu
şeker kavanozları ve raflar
duvarda tüfek kızılderililerden
kalma zaman ve sıkıntı
dubaların altı kıllı midye
boş balık sepetleri
akıntıdaki ağlar
pislik yer çöp
silah harbileri
insan hayaletleri
yaklaştı durdular
belki duvardaki
güneşli badana döküntüleri
ölüm kokusu çello çalıyordu
duyabilenlere duyurabilen
zayıf vücutlara ait
yatakların başında
fülüt sesleri
ipek kokuluydu
çiçek desenleri
dizilmiş