Faik Ali Ozansoy
24 Mayıs 1876 Diyarbakır - 1 Ekim 1950 Ankara
Serveti Fünun şairlerinden ve Fecr-i Âti Topluluğu
kurucularındandır. Mülkiye'yi bitirdi. Kaymakamlık,
valilik, öğretmenlik yaptı. Şiirlerinde romantik bir
görüşle aşk, kadın, hüzün ve doğa temalarını işledi.
1908'den sonra bireysellikten uzaklaşmaya başladı.
Oğlu Munis Faik'le Marmara dergisini çıkardı.
Manzum oyunlar yazdı.
ŞİİR KİTAPLARI
Fani Teselliler (1900), Temasil (1912), Elhân-ı Vatan
(1915)
NE GÜZEL ŞEY
Yıldızlı semâlardaki haşmet ne güzel şey
Mehtâba dalıp yâr ile sohbet ne güzel şey
Dünyamızın üstünde bütün ruhlar uyurken
Yıldızların altında ibâdet ne güzel şey
Fânî ve âdavetlere mahşer bu cihanda
Bir bitmeyecek aşk u muhabbet ne güzel şey
Dünyada senin âşıkın olmak ne saâdet
Allah ile -haşâ !- bu rekabet ne güzel şey
Lûtfen bana güldün, güzelim, mültefit oldum.
İcâb-ı necâbet bu... necâbet, ne güzel şey
Ey hilkatin emsali yok ibdâ’-ı kemâli
Senden bana bir zerre inâyet ne güzel şey
Hüsnündeki mânâ-yı semâvi ne ilâhî
Aşkımdaki reng-i ebediyyet ne güzel şey