Fergun
Özelli
1955 Ilgaz
Ege Üniversitesi İşletme Fakültesi’ni bitirdi. 1982
yılında 8 sayı
Körfez dergisini yönetti. Şiirleri Küçücük, Körfez,
Yusufçuk,
Dönemeç, Yarın, Ayrım, Pencere, Yeni Biçem gibi
dergilerde
yayımlandı. Aşkıya adlı dosyasıyla 1988 Behçet Aysan Şiir
Ödülü’nü aldı. Halen İzmir’de özel bir şirkette muhasebec
ilik yapmaktadır.
ŞİİR KİTAPLARI
Buralardan Gitmeliyim (1985), Yirmidört Satır Yalnızlık
(1990),
Aşkıya (1997)
ÜÇGENLER
bıçkın bir süvari, adını çoktan unuttunuz değil mi?
gözünü kapayıp da bıyıklarıyla gülümseyince
hayat, feryat bir coğrafyada padişah zimmeti
kim bilir, kaç mecidiyeye satıldı kimsesiz cesetler?
bir fes bir kalpağa dönüşebilirdi, ya uçuşan saçları?
cinnetin şehvetini yudumlayan gururlu narsis
korkuyla örtmeseydi boşluğuna delinmiş postalını
kopmuş tespih tanelerinin peşindeydi gizli düşleriniz
fesleğenler, begonyalar gidince paslanan cumbalar, ah
vicdan!
zeytinyağlı, limonlu radika lezzetinde uzak bir yıldız
geceleri, mutlaka olmayan mandolin sesleriyle uyanmıştınız
trenler katar katar kol değneği tükürüyordu yüzünüze
sökülmüş ömürler bahçesinde, nasıl da sığındınız sislere
nalların taşlardan söktüğü kıvılcım yangını
acımadan vurdu usturayı ak sakallı güvercine
mis kokulu bahçelerden sonsuz bir çöle yürüdünüz yalınayak
savaş artığı divanlarda gerinen yamalı kaftan, ne garip!
sahilde yurtsuz bir nargileye uzatmıştı kollarını
ruhunu sıkan kravat, o vicdan azabı şapka nasıl da kıllı
itiraf edin! az zamanda yırttınız hoş nakışlı dağları
kırılmış tüfekleri özleyen bir kadeh rakıydım alt tarafı
yüzünüzü yalayıp geçen serin
bir rüzgâr
elektrik tellerine tünerken can havliyle, sordum işte:
toprağın sahibi
olur mu?
ah! ayaklarımı bastığım yer; gövdem, yurdum
dedemin pos bıyıklarıyla gömüldü zavallı pişekâr
(Aşkıya)