Halim
Yağcıoğlu
1919 İzmir
İstanbul Erkek Lisesi’ni, Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat
Bölümü’nü bitirdi.
Zonguldak, Eskişehir, Urfa, Sivas, Gaziantep ve Bolu’da
öğretmenlik yaptı.
Ankara’da Kütüphaneler Genel Müdürlüğü’nde çalıştı. Uzun
bir süre saz
şairi anlayış ve biçiminde hece şiirleri yazdı; sonra
Yeni Şiir’e, zamanla
da toplumcu sanata yöneldi. Oyunlar, çocuk kitapları,
masal ve antolojiler yayımladı.
ŞİİR KİTAPLARI
Samanyolu (1942), Anzelha (1955), Kasım Rüzgârı (1955),
Destan Türk (1973),
Altın Günlerin Eşiğinde (1976)
O İÇKİ
Kolum belini sarmış, gözü gözlerimde,
Koşuyoruz ekin denizlerinde.
Her yanımız gelincikler gelincikler,
Kalbimiz aşkın sesinde.
Nasıl da kayboluvermiştik birden,
Aydınlık bir maviydi gördüğümüz,
Alkışlıyordu kuşlar bizi,
Her yanımız ter içinde.
Nasıl bir içkiydi bu birdenbire...
Böyle çarpıvermişti bizi Mediha.
Hâlâ içiyoruz o içkiyi,
İçeceğiz ömrün son nefesinde.
YOL BOYUNCA
Koparabilir misin bana yıldızlardan
Avuçlayabilir misin karanlığı
Sen ki milyonlar içindesin
Neden kalbinin yalnızlığı
Bulabilir misin bana dost dost dost
Ki sevsin seni karşılık beklemeden
Buz üstünde yazılır mı çocuğum
Düşündün mü deniz dikiş tutmaz neden
Düşündün mü gecelerde ne var
Böyle insanı ürperten
Sanır mısın ruhsuz bu karanlıklar
Ölüm sükûnuyla yürüyen
Tutabilir misin geçen zamanı
Dönebilir misin on beşine
Şaşmadın mı hiç çocuğum
Baharın sessizce gelişine
Kim sürdü gözlerine maviyi
Ki denizleri hatırlatır
Hiç dönen var mı öteden
Sır.