Hilmi
Haşal
5 Kasım 1954 Kırcali / Bulgaristan
Kırcali İnşaat Tekniker Okulu Jeodezi Kartografi
Bölümü’nden mezun oldu.
Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesi’ni bitirdi.
Mudanya Belediyesi’nde,
Bursa Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü’nde çalıştı. Ürünleri
Hâkimiyet Sanat,
Oluşum, Sesimiz, Dönemeç, Somut, Şiir Ülkesi, Milliyet
Sanat gibi dergi
ve gazetelerde yer aldı. Yeni Biçem dergisinin yayın
yönetmenliği görevini
üstlendi. “Son Siren Kuşu” (Dosya) ile Altın Koza Şiir
Ödülü’nü kazandı.
ŞİİR KİTAPLARI
Denge/sizler Adına (1991), Elektronik Yalnızlıklar
(1992), Yol Boyu Notları (1993),
Kozmik Aşk Suçu (1995), Venüs’le Aşk (1997)
AĞAÇ VE DAL MASALI
kökünden kopup kurutulmuş ağaç yok
göğe doğru dalları duacı (salkımsöğüt hariç)
söz geçiremezken zamana yaprakları
büyüdükçe sararır inatla aşktan düşer
yüreğim atardamar basıncına ezik gül
yüzyirmi sayısında rahvan uçuyor görünmez
çılgın koşardamar soyut yeleleri şiir
başına buyruk kökünden yaramaz kaçkın
sonsuz an yok nerde bakraç olmuş dal
öngünleri ertegünlere taşıyan dengelik
gövde dilini dinlemeyen yaprak gönlüm
düşüp sıkıyor bileklerimi de kesiyor düşüp
kökü sevda olan ağaç tanımlıyor dileklerimi
ve beynimi kendi özgürlüğünce masal
kuruyup kütük olduktan sonraya dek kereveti
gider ama sızlar yara izi derin sayfalar
OTOGAR
hem bekleyen hem uğurlayan
olunur mu. “olunur” diyor
lir ıslığıyla ikindi rüzgârı; ceza
avunmak için konaklayana
peronlar dolup boşalıyor ‘yok’la
kurşun püskürtüyor gen
izlere kış otobüsleri, günün
rahmine ağulu dakikalar düşürtüyor
kararan hava mı sesler mi
otogar vurgunu yürekte, sanık
hem bekleyen hem giden: kim
çığırtkanlar bilemez; gece acı iniyor