Mehmet
Aydın
4 Mart 1923 Emirdağ/Afyonkarahisar
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve
Edebiyatı Bölümü’nü bitirdi. Köy enstitüleriyle ilköğretmen okullarında
çalıştı.
Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü’nde edebiyat öğretmenliği,
Belgrad Üniversitesi’nde Türk dili okutmanlığı yaptı. En son Gazi Eğitim
Enstitüsü’nde Batı Edebiyatı okuttu. Halk şiiri
geleneğinden yararlandı. Şiirlerini Varlık, Çağdaş Türk Dili, Kıyı gibi
dergilerde yayımladı.
Şiir yanısıra inceleme, araştırma ve sözlük türünde eserler
verdi.
ŞİİR KİTAPLARI
Özgürlüğe Açılan Eller (TRT Büyük Ödülü, 1971), Işığın
Kavgası (1979),
Halkın Soluğu (1979), Şiirsiz Kalmasın (1985), Yeryüzü
Sancısı (1985),
Yürekte Yanan Dünya (1988), Mavi Ter (1992), Işıltılar
(1995)
ACIYA YATMAK
Dolaşmak için bir baştan bir başa dünyayı
Ak bulutlarla yoldaş olmak dilerim
Acılı insanların dertlerini türlü türlü
Sırtıma yüklesem derim.
Sayrıların yoksulların yalnızların
Uğrasam yanlarına birer birer
Dertleşsem söyleşsem hepsiyle içli dışlı
Yaralarına merhem olup her gün sofralarına tatlı aş olsam
Bin bir düşünce yükü taşıyan özlemler beklentiler
Katı acılara dönüşür bir gün bakarsınız
Sonra erir yavaştan yavaştan yaşamın kapısını dövüp
Yüreklerden süzülür imbikten geçmiş gibi
İşte o anda yetişsem soluk soluğa bulut duyarlığında
Herkesin gözlerinden akan yaş ben olsam.
Sürdürsem kavgamı dönekle kalleşle
Barış kanatlarımı çırpsam mavi göklerde
Dolaşsam ülkeleri boydan boya
Selamlasam tüm insanlarını kardeşçe
Engin güzelliklerine bakıp yaşamın ve doğanın.
Sığamıyorum bir türlü içime bendime
Vuruyor yüreğim göğsüme dövüyor kanım damarlarımı
Hep başkalarıyla yaşayıp bulurken mutluluğu
Acıyla sevgiyi yoğurdum
Dost ettim kendime.