Muzaffer
Tayyip Uslu
1922 İstanbul - 3 Temmuz 1946 Zonguldak
Ortaöğrenimini Zonguldak Lisesi’nde tamamladıktan sonra
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi
Felsefe Bölümü’ndeki öğrenimini yarıda bırakarak
Zonguldak’ta hayata atıldı. Şiirleri Varlık, Değirmen,
Ocak, Karaelmas (Zonguldak) dergi ve gazetelerinde
yayımlandı. Orhan Veli çizgisindeki şiirleriyle genç
yaşta yeni şiir akımının sevilen şairleri arasında kabul
edildi.
ŞİİR KİTAPLARI
Şimdilik (1945), Ölümünden sonra, şiirleri ve
yazılarından seçmeler ile hakkında yazılanları Necati Cumalı,
“Muzaffer Tayyip” adlı kitapta topladı (1956)
GÜNAYDIN
Kapalı duran penceremden
Odama giren sabah güneşi
Günaydın diyor
Sandalyanın sırtında ceketim
Dün gece olup bitenleri unutmuş
Uzun etme diyor işte
Ve bir mırıltı
Kulağımın dibinde
Ben başlıyan günüm
Aydınlığı getirdim sana
İnsanoğlu
Hadi kalksana
Peşinden lâfa karışıyor pencere
Günaydın Muzaffer Bey
Sokaklar seni bekliyor
-Sokaklar beni bekliyormuş-
Günaydın
(Şimdilik)
EVADOKSİYA
İnkâr etmiyorum ki
Öpmesine öptüm Evadoksiya'yı
Hem de Zeyrek yokuşunda öptüm
Sinemaya da götürdüm
Fakat ben o zaman
Deli gibi seviyordum onu
Sanırsam, o da beni seviyordu
Sevmese ıslık çalar mıydı
Saat ondan sonra
Çabuk gel diye
(Şimdilik)
KAN
Önce öksürüverdim
Öksürüverdim hafiften,
Derken ağzımdan kan geldi
Bir ikindi üstü durup dururken
Meseleyi o saat anladım
Anladım ama, iş işten geçmiş ola
Şöyle bir etrafıma baktım,
Baktım ki yaşamak güzeldi hâlâ
Meselâ gökyüzü
Maviydi alabildiğine
İnsanlar dalıp gitmişti
Kendi âlemine
(Muzaffer Tayyip)
HÂTIRALAR
Hiç bir şeyi düşünmemeli uzun uzun
Biliyorum ağacı
Ağaç olarak seyretmeli
Lâkin elimden gelmiyor bir türlü
Ne yapalım,
İnsan yaratılmışım çünkü
Sırası gelmiş
Ağlamışım
Gülmüşüm sırasında
Parasız kalmışım
Aç kalmışım sonra
Artık nereye gitsem
Hâtıralar peşimde
(Muzaffer Tayyip)