Müştak Erenus
1915 Şam/Suriye
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdikten
sonra avukatlık yaptı.
İstanbul’da 1940’lı yıllarda Yücel dergisi çevresindeki
şairler arasında yer
aldı. 60’lı ve 70’li yıllardaki şiirleriyle yeni bir
aşamaya ulaştı. Şiirlerindeki
konu ve ana tema, insan sevgisi, yaşama sevinci ve
toplumsal eleştiridir.
ŞİİR KİTAPLARI
Şiirler (1965), Ölmeye Vakit Yok (1976), Duyuru (1979),
Çağırın Gidenleri (1987),
Sermaye Destanı (1989), Kalk Geleceğe Oturdun (1991),
Önce Umut Vardı (1995),
Taşlı Yazı (Bütün şiirleri, 1995)
BU GÜNLER
Üstümüzde bu şaşkın bulutlar
Küskün bir telâşın peşinde
Nereye gidiyorlar
Ve de bu günler neyi getiriyor böyle
Ve de niçin götürmüyorlar getirdiklerini
Bıktıramazsınız bizleri günlerimizden
Umutlarımız çocuklarımızın gözlerine emanet
Ve de içimizdeki bu tosun sevgi
Yağma yok
Yedirmeyiz kimseye.
YÜREĞİN VAR YA YÜREĞİN
Geceleri yıldızlar örter üstünü
Bilirsin de yine üşürsün.
Kaçışır boşluğa bu korkak sözcükler
Kan ter içinde.
Susar düşünürsün.
Boşuna mı sana bu sevda yaşamda
Bu yürek
Bu insan onuru.
Gölgelerimiz makaslanmışsa yollarda
Silkele bi kez kendini
At üstündeki kurumuş kalmışları
Yaprakları yeniden güneşe
Tut renkleri ellerinden.
Ha şöyle.