Mustafa
Miyasoğlu
1946 Kayseri
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve
Edebiyatı Bölümü’nü bitirdi. Basın Yayın Müdürlüğünde,
Kubbealtı Cemiyeti’nin sözlük işlerinde çalıştı. Edebiyat
öğretmeni olarak İzmit ve İstanbul’da görev yaptı.
Şiir ve yazıları Tohum, Filiz, Yeni Sanat, Sedir, Türkiye
gibi dergi ve gazetelerde yer aldı. Şiirden başka
deneme, hikâye ve roman türünde kitaplar yayımladı. Halen
Mimar Sinan Üniversitesi’nde öğretim görevlisidir.
ŞİİR KİTAPLARI
Rüya Çağrısı (1973), Devran (1978), Hicret Destanı
(1981),
Şiirler (Toplu şiirleri, 1983)
YOSUN
Gecenin en uç yerinde bir kadın
Örer saçını köpüklü mermere
Parmakları ucundan tutar karanlığın
Ve ömür uzanır bilinmez yere
Saçlarından tuttum gecenin
Yüreğimde ne korku ne keder
İçimde sonsuzluğu bu sevginin
Baktım yüzüne dünyalar değer
O ölüm ötesi kaygılarınla
Bir sevgi kulesidir erişilmez için
Kuru bir dal korkunun uzanışı
Ve ürkek bir tavşan gibi gözlerin
Çıkardım kalbini ay ışığına
Yıkandı acının en derin izi
Belki taş altında kemik ve kül
Bilinmez korkunun karanlık yüzü
Deniz yıllarca besler kalbinde
Sonsuz çırpınışlarını bir arzunun
Duyulur kayanın yeşil dilinde
Bitmeyen açlığı o ilk yosunun
BÜTÜN AĞAÇLAR
SENİ SÖYLER
Ucunda korku var gülüşlerimin
Arka arkaya bıraktım papuçlarımı
Bütün ağaçlar seni söyler
Yırtık resimlerin gülüyor bana
Bütün perdelerin ardında sen
Tren sesleri kaçırmaz insanı
Bir çığlık getirir bunalan geceye
Nice tünele girer içimden korkunç
Ben bunu düşünür yüz yıllarca
Unutulmuş bir tarihi yaşarım
Ve.. bütün ağaçlar seni söyler.