Nedret
Gürcan
26 Haziran 1931 Dinar
İzmir Buca Ortaokulu’nu bitirdikten sonra babasının
Dinar’daki un ve irmik fabrikasında
çalışmaya başladı. İlk şiirleri, Cengiz Tuncer, Tarık
Dursun, Ziya Metin’le birlikte İzmir’de
yayımladığı Kervan dergisinde çıktı. Daha sonra Kaynak,
Yeditepe, Seçilmiş Hikâyeler, kendi
yayını Şairler Yaprağı, Varlık dergilerinde yazdı.
ŞİİR KİTAPLARI
Yaşadıkça Aşk (1943), Festival (1956), İki Beyaz Çizgi
(1963), Bulut İndi (1972),
Tutkun ve Kırgın (1996)
DÜŞLEMELER
Buzuldan yeni çıkmış bir ceset
Birine benziyor çarşı esnafından bizim
Yine eli parada kâfirin
Ölmüş gitmiş
Huyu yanında.
Mumyaları seyrediyoruz
Yüzleri, gözleri oyuk
Korkuyla, kaçamak bakıyoruz
Gözsüz geçiyor çoğu
İnsan şaşakalıyor bir an
Dönüyor ölümüne
Ve kendi cesedinden
Düşlemeler kuruyor...
İçim dışımda birden
Anlıyorum yeniden
Ölüm, yaşamda hep korku
Son soluğun sınırında bekliyor
Eli tüfekli
AKŞAMÜSTÜLERDE
Eylül geçip gidiyor
Kalan pastırma yazı
O da gelip geçecek
Bir açımlık gül gibi.
Denizi toplarız denizi
Rüzgârın tokadı patlamadan
Telaşın akşamüstüsüdür bu
Yaşadığımızdan kalan.
Aşılmaz bir duvardır sanki
Yanına ne alacağını bilemez insan
Anahtar hüzünle döner kapıda
Bulutlar yağmur olur dokunsan.
Ölgün sarı ışıklar akar
Beyaz evlerin üstünden
Güneşin akşamüstüsüdür bu
Bodrum’dan dolanıp gelen.
Eylül geçip gidiyor
Geçip gidiyor zaman
Sevdanın akşamüstüsüdür bu
Yaşadığımızdan kalan.