Özker
Yaşın
1932 Lefkoşa
İstanbul Vefa Lisesi’ni bitirdi. 1950’de Kıbrıs’a dönerek
orada
fıkra yazarlığı, muhabirlik, reklâm acentalığı ve
kitapçılık yaptı;
haftalık Savaş gazetesini çıkardı. Şiir kitapları yanı
sıra romanlar
da yayımladı.
ŞİİR KİTAPLARI
Ol Alem (1952), Bayraktar Destanı (1953), Kıbrıs’tan
Atatürk’e (1953),
Limanda Bir Gemi (1956), Namık Kemal Kıbrıs’ta (1957),
Kıbrıs Mektubu (1958),
Mehmetçik Kıbrıs’ta (1960), Babil Daha Uzakta (1963),
Atatürk’e Saygı Duruşu (1963, Kıbrıs’tan Atatürk’e
kitabının yeniden yazılmış 2. baskısı),
Kanlı Kıbrıs (Bir Şahlanışın Destanı I, 1964), Oğlum
Savaşa Mektuplar (Bir Şahlanışın Destanı II, 1965),
Hödüknâme (1970), Kıbrısta Bayrak (1973), Kıbrıs Benim
Vatanım (Bütün şiirleri I, 1986),
Önce Kuşlar Uyanıyor (Bütün şiirleri II, 1986)
DUMANLAR SENFONİSİ
Hoyrat bir rüzgâr uçurdu saçlarını,
Kadın son defa “elvedâ” dedi,
Yüzünde umutsuz günlerin hüznü vardı
Ve dumanlı dumanlıydı gözleri
Vapur yavaş yavaş uzaklaşırken
Yaman bastı gariplik yaman.
Bir çaresizlik sardı dört yanı,
Ufukta yalnız kara bir duman...
Bu dumandaydı herşey bu dumanda,
Bu dumandı sevgiliyi götüren.
Vapur dumanlar içinde gitmişti,
Dumanlar içinde gidecekti tren.
Adam hatırlıyordu bir bir
Öpüşlerle dolu geceleri.
Cigarasından döne döne dumanlar çıkıyordu
Dumana takıldı düşünceleri...
Kutu gibi evleri olacaktı bir gün,
Bacasından dört mevsim duman tütecekti.
Bahçesinde nur topu gibi
Gürbüz çocuklar büyüyecekti.
Gel gör ki kadın alıp başını gitti
Cümle hatıraları bırakıp arkasında.
Adam böyle yalnız, ölünceye dek,
Kaldı mı dumanlar ortasında.
ÖLÜM ÜSTÜNE ŞİİRLER
VI
Geceleri yapyalnız odamda
Sarmaş dolaş hatıralarla
Limanda esir gemileri
Uzak istasyonlarda trenleri düşünüyorum
Sanıyorum beyaz bir el çalacak kapımı,
Sofada bir ayak sesi duyulacak.
Zaten beklemekle geçiyor ömrümüz,
Bir umut, bir yalnızlık, bir keder.
Bizim gibi yaşamazlardı elbet
Şimdi kara topraklarda çürüyen ölüler.
Bizim gibi yaşamış ve beklemişlerdi,
Gün geldi, vakit erişti,
Çekip gittiler birer birer...