Rıza
Apak
1911 Petriç/Bulgaristan
Balkan Savaşı sırasında Türkiye’ye göçmen olarak geldi.
İzmir Öğretmen Okulu
ve Gazi Eğitim Enstitüsü’nü bitirdikten sonra uzun yıllar
çeşitli il ve ilçelerde Türkçe
öğretmenliği yaptı. Bergama'da bulunduğu yıllar Bakırçay
adlı bir sanat dergisi çıkardı.
Gündüz, Ülkü, Çığır, Fikirler, özellikle Varlık
dergilerinde yayımladığı şiirlerinde bireysel
temaları doğal bir duyarlık havası içinde işleyip güzel
bir şiir dili kurmayı başardı.
ŞİİR KİTAPLARI
Dünya Haberleri (1960), Batı Yakası (1966), Karada Balık
(1969),
Gülümüzü Yolan Eller (1972)
CAN NE Kİ
Yurt büyük, yurt bakımsız
Ve acılı inanılmazca
Unutulmuş, unutulmuş, unutulmuş
Sen "değişmez"im, kekik kokulum, sen
-Mutluluk zor, yaşam kısa-
De bana, çağlardır yüzüstü
Bırakılmışın, unutulmuşun, acılının
Kel yamacında, kıracında
Yalansız kimlerin yüzü güldü?
Sen şurdasın, seziyorum, şurda
Sesindir, duyuyorum da neden
Uzaktasın, hem çok uzakta
Gel, şu benzersiz ıpıssızlıkta
Gel, yazgı, de bana değişmeyeni:
Can ne ki, can ne ki
Bir soluk ve bitti,
Ama deniz gene mavi...
(Karada Balık)