Şükûfe Nihal Başar
1896 İstanbul - 24 Eylül 1973 İstanbul
İstanbul Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü’nü
bitirdikten sonra
öğretmenlik yaptı. Şiirlerinde Millî Edebiyat akımına
bağlı kalarak
hece ölçüsünü kullandı. Şiirin yanı sıra roman, öykü ve
gezi türünde
de yapıtları vardır. Kadın hakları konusunda yaptığı
çalışmalarla
tanınan Başar, edebiyat toplantıları düzenlemekteydi.
ŞİİR KİTAPLARI
Yıldızlar ve Gölgeler (1919), Hazan Rüzgârları (1927),
Gayya (1930),
Yakut Kayalar (1931), Su(1933), Şile Yolları (1935),
Sabah Kuşları (1943),
Yerden Göğe (1960), Şükûfe Nihal / Şiirler (Şiirlerinden
seçmeler, 1975)
BİR ŞEY UNUTTUM
Yolum uzundu biraz, kayalıklar çetindi;
Sona yaklaşınca da gün bitti, akşam indi;
Dediler: "Pek boş yere değil verdiğin emek,
Eriştin demek!..."
Hazırlık da bir büyük savaş bu yolculukta...
Ne uçurumlar aşmak gerekmiş bir solukta!...
Bir cılız su başı da bulsam şimdi tasam yok;
Dayandığım kayaya değemez ateş ve ok!...
Yalnız,
Gönlümde bir acı var, adını bulamadım;
Kırık gibi kanadım!
Bir şey mi kaybettim, ne? Ellerim bomboş gibi...
Bir yakuttan kadeh ki varlık çatlamış gibi...
Ses mi, çiçek mi desem;
Işık mı, renk mi desem;
Sanki, geçtiğim yolda bir şey unuttum!...
ÂŞIK SAZIYLE
Gözyaşlarıyle ördüm
Saçımın örgüsünü;
Bir ağızdan söyledik
Ayrılık türküsünü...
Gün battı bir taraftan
Bir yanda onun yüzü;
Hayâtımın gündüzü.
O son günle kapandı
Yolculuk rüzgâr gibi,
Dağ dağ savurdu beni;
Ayrılık bir cehennem,
Yaktı, kavurdu beni...