Tekin
Sönmez
1936 Urfa
Ortaokulu bitirdikten sonra çeşitli işlerde çalıştı.
Yansıma Yayınları’nı kurdu. Yansıma,
Sanat ve Toplum dergilerini çıkardı. Şiirleri Yelpaze,
Çağrı, Varlık, Türk Dili, Yeni Edebiyat,
Politika, Yazko-Edebiyat, Cumhuriyet dergi ve
gazetelerinde yer aldı. Şiir yanı sıra roman,
eleştiri, gezi notları da kaleme aldı. “Morgun Önünde Üç
Kadın” yazısıyla Çağdaş Gazeteciler
Derneği Makale Fıkra Dalı Birincilik Ödülü kazandı.
Çalışmalarına yaşamını sürdürdüğü İsveç’te
devam ediyor.
ŞİİR KİTAPLARI
Günün Apansız Açıklanması (1968), Boşuna Değil Yaşamak
(1970),
Şafağın Demircisi (1971), Ağıt Yok (1973), Şili’nin ve
Jara’nın Destanı (1976),
Yeryüzü Sevdiğim (1977), Ferhat’ım Şirin’imi (1980),
Kanatsız Kuş (Seçme şiirleri, 1981)
ŞAFAĞIN DEMİRCİSİ
1/
demiri yaman çekiçlerdi amcam
ben kavları ocağa ekerdim
terlerdi ergenliğini şafak
kömürler nar koparıp sağılırdı
vişne soyunurdu demirin tavında
boşlukta değişim maviyle tüterdi
köpürürdü maşanın ucunda güneş
körük coştukça/tan kızlığını solurdu
kusardı demir pasını/sonra
ben kömürleri yakutla süslerdim
2/
demiri gözyaşlarıyla silerdi amcam
ben yalıma havalar yüklerdim/usulca
demir kanayıp içime sinerdi
orda/ipince dalbileklerimle koşardım
beynimde şahan yılkıların düşü/sonra
yılkılar ah/ah beni düşürüp giderdi
3/
halk dağlarının ergin demircisi
geceyi düğümler/açardı kapıyı tanla
her geçen günden kıvılcım alırdık
yakutlar akıtırdık sürenin birikimine
her seher şafağı göğsünde üretirdi
her seher geceyi ergitirdi amcam
(Şafağın Demircisi)
KELEPÇE
sağar damarlara soğukluğunu
mızrağını mıhlar kurulur
sök sökebilirsen ömür boyu
seheri pasıyla kovalar
geceyle oynaşır çırılçıplak
çırılçıplak çiftleşir karanlıkla
kilitlenir bileklere şafağa karşı
tan yerini kapadım sanır devekuşu.